Οστεοπόρωση : Αντιστροφή με Δαμάσκηνα ;

Τα ξερά δαμάσκηνα χτίζουν τα κόκαλα; 

Ο Dr. Bahram Arjmandi από το Πανεπιστήμιο της Florida αποδεικνύει ότι τρώγοντας μόνο 10 ξερά δαμάσκηνα την ημέρα ΑΝΤΙΣΤΡΈΦΕΙ την οστεοπόρωση σε γυναίκες που βρίσκονται σε εμμηνόπαυση, αλλά και σε άντρες που υποφέρουν από οστεοπόρωση.

Σε κλινική μελέτη 58 γυναικών, που τρώγανε 100 γραμμάρια ξερά δαμάσκηνα την ημέρα βελτίωσε τους δείκτες σχηματισμού μετά από μόνο τρεις μήνες, συγκρινόμενο με μια ομάδα ελέγχου που έτρωγε 75 γραμμάρια ξερών μήλων. Αυτό υποστήριξε προηγούμενα μοντέλα με ζώα όπου αυξήθηκε η πυκνότητα των οστών σε μικροσκοπικό επίπεδο. Σε μια άλλη μελέτη σε αρσενικά ποντίκια με χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης παρατηρήθηκαν πλεονεκτήματα, που δείχνει ότι άνδρες με οστεοπόρωση θα επωφελούνταν από μερικά ξερά δαμάσκηνα την ημέρα.   

Αυτή η πληροφορία είναι επίκαιρη, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες αναφορές για κίνδυνο καταγμάτων σε ασθενείς που κάνουν θεραπεία με Bisphosphonate. Τα κόκαλα είναι ζωντανός ιστός που διαρκώς ανανεώνεται. Οι οστεοκλάστες ξανά απορροφούν τα κύτταρα των κοκάλων. Από την άλλη πλευρά οι οστεοβλάστες κατασκευάζουν νέα κύτταρα.

Όταν αυτές οι διαδικασίες είναι ισορροπημένες έχει κανείς υγιή και γερά κόκαλα. Όταν οι οστεοκλάστες πάρουν το επάνω χέρι τότε έχουμε περισσότερη καταστροφή του παλαιού κόκαλου. Αυτό οδηγεί στο οστεοπενικό κόκαλο , η στο εύθραυστο οστεοπορικό κόκαλο.

Τα περισσότερα φάρμακα αναστέλλουν τους οστεοκλάστες, τα οποία αφήνουν τα κόκαλα σκληρότερα αλλά πιο εύθραυστα λόγω της αλλαγής της δομής τους. Τα δαμάσκηνα ενεργοποιούν τους οστεοβλάστες, επιτρέποντας τους να παράγουν νέα κύτταρα στα κόκαλα και να αναστρέψουν την οστεοπόρωση. Οι ερευνητές θεωρούν ότι αυτό σχετίζεται με το περιεχόμενο σε Βόριο. Επίσης ανευρίσκεται στα καρύδια και σε άλλα ξερά φρούτα.

Το Βόριο ρυθμίζει τον μεταβολισμό των μετάλλων και τα επίπεδα των ορμονών. Ρυθμίζοντας την απώλεια του Ασβεστίου και του Μαγνησίου στα ούρα, παραμένουν περισσότερα για το χτίσιμο των οστών. Επίσης το Βόριο ρυθμίζει τα οιστρογόνα, τα οποία με την σειρά τους αυξάνουν την απορρόφηση του Ασβεστίου. Τέλος το Βόριο βοηθά στην μετατροπή της βιταμίνης D σε ενεργό κατάσταση που χρειάζονται οι οστεοβλάστες για να χτίσουν νέα τούβλα για τα κόκαλα.

Τα Δαμάσκηνα βοηθούν το σώμα και με άλλους τρόπους, επίσης. Η αντιφλεγμονώδης δράση των Πολυφενολών στα Δαμάσκηνα αναστέλλουν τους οστεοκλάστες, και βοηθούν στην καλύτερη υγεία της καρδιάς και την ισορροπία της Χοληστερόλης. Οι φυτικές ίνες που επίσης περιέχουν βοηθούν στην υγεία των εντέρων.

Ελάχιστα ρίσκα παίρνει κανείς όταν καταναλώνει δαμάσκηνα. Αυξάνει τα επίπεδα της Insulin-like Growth Factor-I (IGF-I) που μπορεί να μην είναι καλό σε όποιον έχει καρκίνο. Η IGF-I ενθαρρύνει την ανάπτυξη των ιστών και είναι καλή για τα ασθενικά κόκαλα, αλλά ανεπιθύμητη για τους όγκους. Αυτό αμφισβητείται όμως, καθόσον κάποιοι συγγραφείς πιστεύουν ότι οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες αποτρέπουν τον καρκίνο.

Διάσημα τα Δαμάσκηνα για τις καθαρτικές τους ιδιότητες, οι περισσότεροι δεν έχουν πρόβλημα με το να φάνε δέκα ξερά δαμάσκηνα την ημέρα. Μπορεί να αρχίσει κανείς με τρία δαμάσκηνα και να φτάσει τα 100 γραμμάρια την ημέρα. Τα ξερά δαμάσκηνα μπορείτε να τα φάτε σκέτα, η με γιαούρτι, η με κουάκερ, η κουσκούς, με σαλάτα, με ριζότο, με κρέας.

Η οστεοπόρωση δημιουργείται από την μεγάλη κατανάλωση κρεάτων, πουλερικών, ψαριών και γαλακτοκομικών. Εν γένει ζωικά προϊόντα. Γιατί το στομάχι γίνεται πολύ όξινο αντί για αλκαλικό, που είναι το φυσιολογικό. Αυτόματα το αίμα γίνεται όξινο. Ο οργανισμός για να σώσει τον άνθρωπο, στέλνει τους οστεοκλάστες να διαλύσουν τα οστικά κύτταρα και παίρνοντας το Ασβέστιο το ρίχνει στο αίμα για να το ΑΛΚΑΛΟΠΟΙΗΣΕΙ. Οπότε η διαδικασία της οστεοπόρωσης αρχίζει από μικρή ηλικία.

Οι γυναίκες που έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα με την οστεοπόρωση, μετά την εμμηνόπαυση, ακόμα και έξι παιδιά να γεννήσουν αν τρώνε πολλά ωμα λαχανικά, φρούτα, χόρτα και καθόλου κρέας και γαλακτοκομικά δεν παθαίνουν ποτέ οστεοπόρωση μέχρι τα βαθειά γεράματα. Βάλτε τα δαμάσκηνα στην καθημερινότητα σας και απολαύστε καλή υγεία με γερό οργανισμό. Δεν έχετε να χάσετε και τίποτα. ...και φυσικά ΔΕΝ ΠΙΝΕΤΕ ΠΟΤΕ ΓΆΛΑ (βλέπε σχετική ανάρτηση).

Ένα από τα πιο ισχυρά φυσικά αντιβιοτικά : Πρόπολη

Οι μέλισσες - τα αγαπημένα αυτά έντομα της φύσης τα οποία και έχει προικίσει με χιλιάδες χαρίσματα-έχουν την ικανότητα να δημιουργούν μια εκπληκτική δομή και συνοχή της κυψέλης-πόλης τους.

Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν παρέλειψαν να παρατηρήσουν τις μέλισσες και τις αρχιτεκτονικές τους τεχνοτροπίες οι οποίες αφορούσαν και αφορούν  την προστασία της κυψέλης.

Έτσι το πρώτο που έκαναν, αφού οι μέλισσες είχαν γίνει ήδη πηγή έμπνευσης για αυτούς, ήταν να δώσουν όνομα στο υλικό που αυτές  χρησιμοποιούσαν για να φέρουν σε πέρας αυτή τους τη μηχανική  εργασία. Παρατηρώντας την περίεργη ουσία που οι μέλισσες τοποθετούσαν στην είσοδο της κυψέλης-πόλη τους για να την προστατεύσουν από τους εχθρούς την ονόμασαν πρόπολη- προ της πόλης-προσδίδοντάς της με τον πιο εύστοχο τρόπο την αμυντική της ιδιότητα.

Σήμερα διεθνώς η πρόπολη κρατάει το σοφό αυτό όνομα "propolis" θυμίζοντάς μας τις ιδιότητες της οι οποίες συντελούν:

στην προ-φύλαξη και προστασία της κυψέλης-πόλης και των κατοίκων της από πάσης φύσεως εχθρούς.

Τι είναι η πρόπολη;

Τα φυτά καλύπτουν τα μπουμπούκια τους και τα τρυφερά τους φύλλα για να τα προστατεύσουν από κάθε είδους επίθεση με μια λεπτή ρητινώδη μεμβράνη, αυτή τη ρητινώδη μεμβράνη συλλέγουν οι μέλισσες νωρίς την άνοιξη από ιτιές (το 95% των φυτικών συστατικών της πρόπολης στις εύκρατες περιοχές της Ευρώπης συλλέγουν οι μέλισσες από τις Ιτιές και τις λεύκες).

λεύκες.

καστανιές.

πεύκα.

βελανιδιές.

σκλήθρα...

ρείκια (σουσούρα).

κουμαριές.

και αφού την αναμείξουν με δικά τους εκκρίματα την χρησιμοποιούν σαν οικοδομικό υλικό για:
α) να θωρακίσουν την κυψέλη-πόλη τους.

β) να  μικραίνουν την είσοδο της κυψέλης ώστε να μπαίνουν και να βγαίνουν μόνο οι ίδιες κλείνοντας έξω κάθε επικίνδυνο εξωτερικό εχθρό.

γ) να στεγανοποιούν την κυψέλη τους χρησιμοποιώντας την  σαν στεγανωτικό  υλικό σφραγίζοντας τυχόν χαραμάδες, ρωγμές και οπές στα  τοιχώματα της.

δ) να προετοιμάσουν τα βασιλικά δωμάτια στα οποία θα γεννήσει η βασίλισσα.

όμως οι ιδιότητες της πρόπολης ξεπερνούν αυτές της μηχανικής χρήσης. Οι μέλισσες την χρησιμοποιούν και για να αποστειρώσουν την   κυψέλη τους από κάθε μολυσματική ασθένεια.

Εκτός όμως από τις μέλισσες το προϊόν  αυτό την χρησιμοποίησαν για φαρμακευτικούς, ιατρικούς και διατροφικούς σκοπούς πρώτοι οι Αρχαίοι Έλληνες γιατροί και φαρμακολόγοι με πρώτο  τον Ιπποκράτη.

Ο Ιπποκράτης συνιστούσε την πρόπολη για την ίαση διαφόρων παθήσεων και πληγών όπως εσωτερικά και εξωτερικά έλκη, αποστήματα, έλκος κ.α.

Η πρόπολη αποτελείται από:

+/- 5% γύρη

+/- 10% αιθέρια έλαια

+/- 30% κερί

+/- 55% ρητίνες και βάλσαμα

+/- 5% διάφορες ουσίες οργανικές και ανόργανες

είναι πλούσια σε:
αμινοξέα.

ιχνοστοιχεία.

βιοφλαβίνες.

βιταμίνη Α.

βιταμίνη Β1.

βιταμίνη Β2.

βιταμίνη Β3.

ασβέστιο.

μαγνήσιο.

σίδηρο.

ψευδάργυρο.

πυρίτιο.

κάλιο.

φώσφορο.

και ένα πλήθος άλλα άγνωστα συστατικά και ενώσεις, που εργάζονται σε συνέργεια δημιουργώντας αυτό το θαύμα της φύσης και των μελισσών.

Η ποικιλία των ενεργών αυτών συστατικών της πρόπολης είναι εντυπωσιακή γιατί καθένα από αυτά διαθέτει μεγάλη και ουσιαστική θεραπευτική αξία.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η παρατήρηση πως ασχέτως από τη χώρα και τη ράτσα της μέλισσας, η δράση της πρόπολης είναι πάντα ίδια, παρ' όλο που πολλές φορές τα συστατικά της διαφέρουν.

Η ρητινώδης αυτή λοιπόν ουσία είναι ένα ισχυρότατο φάρμακο με παγκόσμια, κατόπιν ερευνών και πειραμάτων, αναγνωρισμένες :

αντιοξειδωτικές.

αντιφλεγμονώδεις.

αντικαρκινικές.

επουλωτικές.

αντιβακτηριακές.

αντιικές.

αντιμυκητιακές και.

αντιαλλεργικές ιδιότητες.

σε πειράματα που έχουν γίνει έχει αποδειχθεί η αντιμικροβιακή και μυκητοκτόνος δράσης της, αφού σταμάτησε τη δράση είκοσι πέντε βακτηρίων σε ένα σύνολο είκοσι εννέα (29) ειδών, στο σύνολο δε τριάντα εννέα (39) ειδών μυκήτων σταμάτησε την ανάπτυξη είκοσι (20) από αυτών.

Στη πρώην σοβιετική ένωση είχαν γίνει πάρα πολλές επιστημονικές έρευνες και η πρόπολη είχε αναγνωριστεί σαν το καθ' ολοκληρίαν αντιβιοτικό της φύσης για αυτό και σε πολλά κράτη η πρόπολη είναι γνωστή και σαν "η ρώσικη πενικιλίνη".

Είναι κλινικά αποδεδειγμένο και επαληθεύσιμο με την εφαρμογή της πρόπολης σε χιλιάδες καταγραμμένες και διαφορετικές περιπτώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο πως η πρόπολη είναι περισσότερο αποτελεσματική από την πενικιλίνη και από πολλά σύγχρονα αντιβιοτικά καθώς βακτήρια και μικρόβια δεν μπορούν να αντέξουν στην ισχυρότατη δράση της.

Έχει αποδειχτεί η ισχυρή της δράση  έναντι των ιών :

της πολιομυελίτιδας.

του έρπητα (άκρως αποτελεσματική η δράση της στην ίαση, στην επούλωση των τραυμάτων που σχετίζονται με τον ιό και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του).

της μυκητώδους στοματίτιδας.

του συνδρόμου περιοδικού πυρετού, αφθώδους στοματίτιδας, αδενίτιδας (pfapa).

-έχει ισχυρή δράση έναντι του βακτηρίου της φυματίωσης.
- βοηθάει στην αναγέννηση των ιστών.

- είναι μια  ανώτερη και αστήρευτη πηγή ενέργειας και αντοχής.

- δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα καθώς έχει μερίδιο ευθύνης και στην έμφυτη και στην επίκτητη ανοσία.

βοηθάει στην ίαση:

των ηλιακών εγκαυμάτων και πάσης φύσεως εγκαυμάτων.

των αλλεργιών.

των παθήσεων και φλεγμονών των ματιών.

της ελκώδους ουλίτιδας.

της ελκώδους στοματίτιδας.

των λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος.

του άσματος και της χρόνιας πνευμονίας.

της φαρυγγίτιδας.

της γρίπης 

της μέσης ωτίτιδας και της ωτίτιδας.

του προστάτη.

της παγκρεατίτιδας.

των γυναικολογικών παθήσεων( όπως οξείες κολπίτιδες, καταπολέμηση του παράσιτου Giardia intestinalis).

των ιώσεων και μυκητιάσεων.

των ελκών και πληγών.

του έλκος του στομάχου.

των εκζεμάτων και δερματικών παθήσεων.

αυτή  είναι η πρόπολη και η ιδιότητες της, ένα προϊόν της ομάδας των προϊόντων της μέλισσας για τα οποία ο βιολόγος Roch Domerego  και ο γιατρός Théodore Cherbuliez λένε:

"η ομάδα των προϊόντων της μέλισσας είναι μια αστήρευτη και απίστευτη πηγή ενέργειας, με ανυποψίαστες ευεργετικές  αρετές και ιδιότητες για την υγεία" και μετά το πέρας ενός συνεδρίου στην Κούβα, κατά την διάρκεια του οποίου παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα των θεραπειών με τα προϊόντα  των μελισσών, ο Roch Domerego επισημαίνει:

"ποιος μπορεί να φανταστεί πως η τιμή κόστους μιας θεραπείας που ολοκληρώνεται σε δεκαπέντε μέρες και που μπορεί να νικήσει οριστικά μια επιμολυσμένη πνευμονία είναι....ΕΝΑ δολάριο;"

οι αντιαλλεργικές ιδιότητες της πρόπολης είναι διαπιστωμένες όμως κάποια άτομα (πέντε στα χίλια) έχουν αλλεργία στα προϊόντα της μέλισσας, αυτά τα άτομα πρέπει να είναι προσεχτικά και να συμβουλεύονται πάντα το γιατρό τους.

Αυτοάνοσα νοσήματα : 10 δράσεις για την προσπάθεια αντιστροφής τους.

Άρθρο του Δ/ρος William Cole

Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι ασθένειες που προκύπτουν γιατί το σώμα μας επιτίθεται και καταστρέφει τα δικά του κύτταρα και όργανα.
Γνωρίζετε ότι ένας στους δέκα πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση πάσχει από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα;
Είναι η κύρια αιτία χρονίων ασθενειών σήμερα και επηρεάζει την υγεία περισσότερων ανθρώπων απ’ ότι τα καρδιακά νοσήματα ή ο καρκίνος. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Αυτοάνοσων Νοσημάτων πενήντα εκατομμύρια Αμερικανοί, ένας στους πέντε δηλαδή, πάσχουν από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα.
Είναι σχεδόν βέβαιο, είτε να γνωρίζετε κάποιον που πάσχει από μια τέτοια ασθένεια είτε να έχετε μια εσείς οι ίδιοι.
Όσο υψηλότερο το βιοτικό επίπεδο τόσο μεγαλύτερη είναι και η επίπτωση τους. Ασθένειες όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ο νεανικός διαβήτης, η ψωρίαση, η ελκώδης κολίτιδα, ο ερυθηματώδης λύκος, η μυασθένεια κ.ά. αυξήθηκαν δραματικά τα τελευταία 15 χρόνια.

Η ζωή με ένα αυτοάνοσο νόσημα αποτελεί μια μοναχική εμπειρία. Πολλοί άνθρωποι χρειάζεται να περιμένουν χρόνια μέχρι να ανακαλύψουν γιατί νιώθουν άρρωστοι και τη στιγμή που θα γίνει τελικά η διάγνωση, οι επιλογές θεραπείας που θα τους δώσει ο γιατρός τους είναι πολύ λίγες.

Το πρόβλημα με το κυρίαρχο μοντέλο θεραπείας είναι ότι πρόκειται πλέον για κάτι ξεπερασμένο που αντιμετωπίζει το σώμα σας σαν ένα μηχάνημα με ξεχωριστά τμήματα. Όταν διαγινώσκεστε με κάποια αρρώστια, αυτό συνδέεται με μια αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή. Αν δεν γίνει κάποια διάγνωση, συνήθως χαρακτηρίζεστε καταθλιπτικοί και σας χορηγούν αντικαταθλιπτικά. Ύστερα αρχίζετε να επισκέπτεστε γιατρούς όλων των ειδικοτήτων: γαστρεντερολόγους, ενδοκρινολόγους και ρευματολόγους και παίρνετε ακόμα περισσότερα φάρμακα και συγκεκριμένα ανοσοκατασταλτικά ή κάποια αγωγή με στεροειδή. Στην πραγματικότητα, το σώμα σας είναι ένα σύνθετο σύνολο με εσωτερικές συνοχές εξαιρετικής βιοχημείας. Μαγικά χάπια δεν υπάρχουν.

Σε περιπτώσεις αυτοάνοσων νοσημάτων, από τη στιγμή που ενεργοποιείται ο γενετικός «διακόπτης», δεν απενεργοποιείται ποτέ ξανά. Με αυτό το δεδομένο, η αυτοάνοση αντίδραση μπορεί να μετριαστεί και να αντιστραφεί σε σημαντικό βαθμό με φυσικό τρόπο. Είναι στο χέρι μας να διαμορφώσουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα και να ανακτήσουμε την υγεία μας. Παρακάτω περιγράφονται ορισμένοι τρόποι για να ανακτήσετε την υγεία σας αλλά και για να ξαναπάρετε στα χέρια σας τη ζωή σας.

1. Μάθετε το επίπεδο διαπερατότητας του εντέρου σας.

Το έντερό σας είναι το μέρος όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του ανοσοποιητικού σας συστήματος. Όταν η προστατευτική επένδυση του εντέρου σας μειώνεται, μπορεί να προκαλέσει μια αυτοάνοση αντίδραση σε ολόκληρο το σώμα σας. 

2. Θεραπεύστε το έντερό σας.

Μόλις μάθετε το επίπεδο της διαπερατότητας του εντέρου σας και σε περίπτωση που έχετε οποιαδήποτε δευτερεύοντα προβλήματα, όπως μια μικρή εντερική βακτηριακή υπερανάπτυξη ή χρόνιες βακτηριακές ή παρασιτικές λοιμώξεις, θα πρέπει να ξεκινήσετε τη θεραπευτική διαδικασία. 

3. Μάθετε τα επίπεδα αντισωμάτων που υπάρχουν στον οργανισμό σας.

Ανάλογα με το αυτοάνοσο νόσημα από το οποίο πάσχετε, θα υπάρχουν αυξημένα αντισώματα, δηλαδή πρωτεΐνες που αποτελούν μέρος της άμυνας του ανοσοποιητικού σας συστήματος. Γνωρίζοντας τα επίπεδα συγκεκριμένων αντισωμάτων θα μπορέσετε να εκτιμήσετε τη διαδικασία θεραπείας σας πιο αντικειμενικά. Επίσης, γνωρίζοντας τα επίπεδα των αντισωμάτων που σχετίζονται με άλλες παρόμοιες αυτοάνοσες διαταραχές, θα αποκτήσετε μια εικόνα για κάθε δευτερεύον πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσετε.

4. Αποφύγετε τη γλουτένη.

Αν πάσχετε από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα, δεν χρειάζεται να σας πει ο γιατρός ότι πρέπει να αποφεύγετε τη γλουτένη. Αυτή η πρωτεΐνη, η οποία βρίσκεται στο σιτάρι, την όλυρα, τη σίκαλη και το κριθάρι, συνδέεται με πολλές αυτοάνοσες ασθένειες. Αν και σε ορισμένες περιπτώσεις αυτοάνοσων νοσημάτων κάνω αναλυτικές εργαστηριακές εξετάσεις για τη δυσανεξία στη γλουτένη προκειμένου να μάθω το επίπεδο δυσανεξίας, η διακοπή κατανάλωσης γλουτένης για 60 ημέρες και στη συνέχεια η επανεισαγωγή της μπορεί επίσης να αποτελέσει ένα χρήσιμο τεστ για μερικούς ασθενείς.

5. Βρείτε τις τροφές που προκαλούν διασταυρούµενη αντίδραση και αφαιρέστε τις από τη διατροφή σας.

Ακόμη και τα δημητριακά χωρίς γλουτένη, όπως το καλαμπόκι και το ρύζι, μπορεί να διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα σε ορισμένους ανθρώπους. Λόγω της μοριακής μίμησης που συμβαίνει στο σώμα σας, ο οργανισμός σας μπερδεύει τους δικούς σας ιστούς με παρόμοιες πρωτεΐνες που βρίσκονται σε ορισμένα τρόφιμα. Μάθετε αν οι τροφές που τρώτε προκαλούν διασταυρούμενη αντίδραση. Αυτό μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμο σε ανθρώπους που ακολουθούν σωστή διατροφή, αλλά εξακολουθούν να έχουν συμπτώματα.

6. Κάντε τακτικά αποτοξίνωση.

Τα άτομα που πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα μπορεί να παρουσιάσουν αλλαγές στον τρόπο που αποτοξινώνεται το σώμα τους, κι έτσι καλό θα ήταν να το βοηθούν σε καθημερινή βάση να απομακρύνει τις συσσωρευμένες τοξίνες. Η κατανάλωση μιας ποικιλίας από πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το λάχανο και το σπανάκι και η αποφυγή της ζάχαρης και των επεξεργασμένων τροφίμων θα βοηθήσει το σώμα σας με διάφορους τρόπους.

7. Προσθέστε πράσινο τσάι και κουρκούμη (turmeric) στη διατροφή σας.

Αυτά τα τρόφιμα έχει αποδειχτεί ότι αμβλύνουν την αυτοάνοση αντίδραση του σώματος και ειδικά του εγκεφάλου. 

8. Αποφύγετε το ραφιναρισμένο επιτραπέζιο αλάτι.

Το επιτραπέζιο αλάτι έχει αποδειχτεί ότι επιδεινώνει και αυξάνει ορισμένες αυτοάνοσες ασθένειες.

9. Διαχειριστείτε το άγχος σας.

Δεν είναι καθόλου περίεργο το γεγονός ότι το μακροχρόνιο στρες αποτελεί ωρολογιακή βόμβα για τα αυτοάνοσα νοσήματα. Πολλοί από τους ασθενείς μου παρατήρησαν ότι η ασθένειά τους εμφανίστηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας πολύ στρεσογόνας περιόδου της ζωής τους. Η τακτική άσκηση διαλογισμού ή τάι τσι μπορεί να σας βοηθήσει να διαχειρίζεστε πιο αποτελεσματικά το στρες και να εξισορροπήσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα.

10. Αυξήστε τα επίπεδα γλουταθειόνης.

Αυτό το σημαντικό θρεπτικό συστατικό είναι ανεπαρκές σε πολλούς ανθρώπους με κακή υγεία. Τρώτε άφθονα λαχανικά πλούσια σε θείο, όπως κρεμμύδια, λάχανο και μπρόκολο, τα οποία βοηθούν στη μεθυλίωση, ένα βιοχημικό μονοπάτι το οποίο παράγει γλουταθειόνη με φυσικό τρόπο.

Συμπέρασμα

Τα αυτοάνοσα νοσήματα δεν είναι ιάσιμα, αλλά μπορεί να είναι αντιμετωπίσιμα και υπάρχουν πολλές φυσικές λύσεις που μπορείτε να εφαρμόσετε για να τα κρατήσετε σε ύφεση. Αυτές οι συμβουλές αποτελούν σημαντικά βήματα για την αναστροφή μια αυτοάνοσης νόσου και μπορούν να σας προσφέρουν μια ζωή γεμάτη ζωντάνια και υγεία. Έχω δει πλήθος ανθρώπων με πολύ σοβαρά αυτοάνοσα συμπτώματα να ανακτούν πλήρως την υγεία τους.

DHEA: Η μητέρα όλων των ορμονών.

Η DHEA (δεϋδροεπιανδροστερόvη) συχνά ονομάζεται «μητέρα όλων των ορμονών» επειδή το σώμα τη χρησιμοποιεί για να παράγει ανδρικές και γυναικείες σεξουαλικές ορμόνες: τεστοστερόνη, οιστρογόνα και προγεστερόνη. Παράγεται από τα επινεφρίδια (αδένες που βρίσκονται πάνω από τα νεφρά).

Η DHEA είναι η αφθονότερη στεροειδής ορμόνη στο σώμα μας — όταν είμαστε νέοι παράγουμε περίπου 25 έως 30 mg καθημερινά. Τα επινεφρίδια φτιάχνουν την DHEA από τη χοληστερόλη (πολύ μικρές ποσότητες DHEA κατασκευάζονται επίσης στους όρχεις ή στις ωοθήκες).

Η DHEA, όπως και άλλες ορμόνες, σημειώνει σταδιακή πτώση καθώς γερνάμε, μια πτώση που ξεκινά σε ηλικία περίπου 25 ετών. Μετά από την ηλικία αυτή, η ποσότητα της DHEA που παράγεται υφίσταται μια φυσική μείωση με ρυθμό περίπου 2% ετησίως. Οι γυναίκες παράγουν 10 έως 20% λιγότερη DHEA από τους άνδρες αλλά ο ρυθμός παραγωγής τους μειώνεται κατά το ίδιο ποσοστό με τους άνδρες κάθε χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι σε ηλικία 40 ετών, παράγουμε περίπου τη μισή ποσότητα σε σύγκριση την ηλικία των 25 ετών. Σε ηλικία 70 ετών, παράγουμε μόλις το 20% της μέγιστης παραγωγής μας.

Απ’ όλους τους βιολογικούς δείκτες για τη γήρανση, η DHEA είναι ίσως ο σημαντικότερος. Οι μελέτες επιβεβαιώνουν ότι τα επίπεδα της μητέρας-ορμόνης είναι ένας εξαίρετος παράγοντας πρόβλεψης των σχετιζόμενων με την ηλικία ασθενειών και προβλημάτων υγείας.

Όσο χαμηλότερο είναι τα επίπεδα της DHEA τόσο πιθανότερο είναι να εμφανίσουμε τις εκφυλιστικές ασθένειες της γήρανσης: αρτηριοσκλήρυνση, διαβήτη τύπου 2, καρκίνο, οστεοπόρωση καιμειωμένη ανοσία. Αντίθετα, τα υψηλά επίπεδα της DHEA μπορεί να σας προστατεύσουν ακριβώς από τις παραπάνω και άλλες ασθένειες. Όταν η παραγωγή της σημειώνει πτώση, το ίδιο συμβαίνει και με τις άλλες ορμόνες που σχετίζονται με αυτήν.

Η DHEA προστατεύει από ασθένειες

Καρδιά και DHEA. Υπάρχει μια βέβαιη σχέση ανάμεσα στα επίπεδα της DHEA και της στεφανιαίας νόσου. Μια ενδιαφέρουσα μελέτη ασθενών που επρόκειτο να υποβληθούν σε χειρουργικές επεμβάσεις παράκαμψης στεφανιαίας αορτής (bypass) έδειξε ότι όσο υψηλότερα ήταν τα επίπεδα της DHEA, τόσο λιγότερο σοβαρή ήταν η στεφανιαία νόσος.

Ενίσχυση της ανοσίας με την DHEA. Ένας εικοσάχρονος μπορεί εύκολα να απαλλαγεί από ένα κρυολόγημα ή μια γρίπη, που θα κρατούσε έναν εξηντάχρονο στο κρεβάτι για μια ολόκληρη εβδομάδα. Καθώς μεγαλώνουμε, το ανοσοποιητικό μας σύστημα εξασθενεί, με αποτέλεσμα να γινόμαστε πιο ευάλωτοι στις λοιμώξεις. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα γερνά και μας κάνει πιο επιρρεπείς σε εκφυλιστικές νόσους, όπως η αρτηριοσκλήρυνση και οι αυτοάνοσες ασθένειες.

Το 1997, μια προσεκτική μελέτη υγιών ανδρών μεγαλύτερης ηλικίας, έδειξε ακριβώς πόσο αποτελεσματικά ενισχύει την ανοσία η DHEA. Τα άτομα που μελετήθηκαν πήραν 50 mg DHEA ημερησίως για 20 εβδομάδες. Στο τέλος της χρονικής αυτής περιόδου, όλοι οι άνδρες εμφάνισαν αξιόλογες αυξήσεις των άνοσων συστατικών στο αίμα τους. Το πιο αξιοσημείωτο ήταν ότι τα επίπεδα των λευκών αιμοσφαιρίων αυξήθηκαν κατά μέσον όρο 45%, ενώ άλλοι δείκτες, όπως τα κύτταρα Τ, εμφάνισαν άνοδο κατά 20%.

Καρκίνος. Η DHEA δεν θεραπεύει τον καρκίνο, αλλά ενδεχομένως να προλαμβάνει ορισμένους καρκίνους. Μελέτες σε ζώα δείχνουν ότι η DHEA προλαμβάνει τον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου, του ήπατος, των πνευμόνων, του προστάτη, του λεμφικού συστήματος και του δέρματος. Οι πιθανότητες να νοσήσει κανείς από καρκίνο αυξάνονται όσο πέφτουν τα επίπεδα της DHEA — τα άτομα με καρκίνο της ουροδόχου κύστης και οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού έχουν σχεδόν πάντα χαμηλότερα επίπεδα DHEA από το κανονικό.

Υπάρχει μόνο μια γνωστή εξαίρεση: οι άνδρες που διατρέχουν κίνδυνο καρκίνου του προστάτη ή που ήδη πάσχουν από τη νόσο αυτή πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με τη χρήση της DHEA γιατί η ορμόνη μπορεί να αυξήσει την παραγωγή της τεστοστερόνης και αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να τροφοδοτήσει τον καρκίνο του προστάτη.

Δυνατότερα οστά. Η DHEA μπορεί να επιβραδύνει τη διαδικασία της οστεοπόρωσης, ίσως και να την αναστρέφει. Πώς γίνεται αυτό; H ορμόνη αυξάνει τη δραστηριότητα των οοτεοβλαστών, των κυττάρων που οικοδομούν τα οστά, και αναστέλλει τη δραστηριότητα των οστεοκλαστών, των κυττάρων που καταστρέφουν τα οστά. Τα άτομα με οστεοπόρωση, γενικά, έχουν χαμηλότερα επίπεδα DHEA από τους μη πάσχοντες. Γνωρίζουμε από μελέτες σε ζώα ότι τα συμπληρώματα DHEA μπορούν πραγματικά να αποκαταστήσουν την χαμένη οστική πυκνότητα. Μπορεί άραγε η DHEA να κάνει το ίδιο και για στον άνθρωπο;

Η κορτιζόλη

Η φυσιολογική παραγωγή της DHEA εξουδετερώνεται σε μια άλλη ορμόνη των επινεφριδίων, την κορτιζόλη.

Η κορτιζόλη ονομάζεται και ορμόνη του στρες, φτιάχνεται στα επινεφρίδια και εκκρίνεται όταν το σώμα τη χρειάζεται. Είναι η δεύτερη κατά σειρά αφθονότερη ορμόνη στο σώμα μετά την DHEA — συνήθως παράγουμε περίπου 10 έως 20 mg κορτιζόλη την ημέρα. Ωστόσο, όταν είμαστε κάτω από συνθήκες στρες, παράγουμε πολύ περισσότερη κορτιζόλη και αυτό αναστέλλει την παραγωγή της DHEA.

Καθώς περνούν τα χρόνια και γερνάμε, ο συνδυασμός της φυσικής μείωσης της παραγωγής DHEA και του συνεχούς στρες μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη σοβαρή διατάραξη της ορμονικής ισορροπίας.

Η υπερβολική κορτιζόλη και η ανεπάρκεια σε DHEA έχουν σοβαρές προεκτάσεις για την υγεία. Καθώς η κορτιζόλη παραγκωνίζει την DHEA, επηρεάζονται τα ανδρογόνα και τα οιστρογόνα. Επιπλέον, όσο ανεβαίνει το επίπεδο της κορτιζόλης ανεβαίνει η ινσουλίνη και τελικά επιταχύνεται η διαδικασία της γήρανσης.

Δοσολογία της DHEA

Μελέτες έχουν δείξει ότι η DHEA παρατείνει το προσδόκιμο ζωής μέχρι και 50% σε πειραματόζωα. Αν και απομένει να μάθουμε πολλά ακόμα για τις τυχόν παρενέργειες που μπορεί να έχει μια πρόσληψη της μητέρας-ορμόνης με μορφή χαπιού, πολλές φαρμακευτικές εταιρείες την παράγουν σήμερα και την κυκλοφορούν στην αγορά.

Θα πρέπει πάντως να ζητάτε ιατρική επίβλεψη αν λαμβάνετε συμπληρώματα DHEA. Οι συνηθισμένες δοσολογίες κυμαίνονται στα 25-150 mg την ημέρα. Θα πρέπει να μετράτε τα επίπεδα της ορμόνης κάθε τρεις μήνες. Σημειώστε ότι η μεγάλη χορήγηση συμπληρωμάτων μπορεί να καταστείλει τη φυσική ικανότητα του σώματος να συνθέτει την ορμόνη, άρα καλύτερα σε μεγάλη ανάγκη.

Για την παρασκευή της DHEA χρησιμοποιείται μια στερόλη που ονομάζεται διοσγενίνη (diosegenin) και εξάγεται από τις άγριες γλυκοπατάτες (yam ή διοσκορέα). Η διοσγενίνη πρέπει να υποστεί επεξεργασία τουλάχιστον έξι βημάτων στο εργαστήριο για να μετατραπεί στην ορμόνη.

Μπορεί να βρείτε φυσικά προϊόντα που ισχυρίζονται ότι είναι «εκχυλίσματα άγριας γλυκοπατάτας», «πρόδρομοι της DHEA» ή «φυσική DHEA». Αλλά το σώμα δεν μπορεί να αρχίσει να μετατρέπει το εκχύλισμα άγριας γλυκοπατάτας σε ορμόνη, άρα τα προϊόντα αυτά δεν είναι χρήσιμα.

Μελετήθηκαν για 25 χρόνια 700 υγιείς άνδρες ηλικίας από 25 έως 95 χρόνων.
Αυτοί που είχαν μια διατροφή που δεν ξεπερνούσε τις 2.300 θερμίδες ημερησίως,
θεωρούνταν ότι είχαν μια διατροφή με περιορισμένο αριθμό θερμίδων.
Οι βιολογικές μελέτες έδειξαν ότι

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΜΕ ισορροπημένη ΔΙΑΤΡΟΦΗ είχαν:

ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΗ θερμοκρασία σώματος,

ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ επίπεδα ΙΝΣΟΥΛΙΝΗΣ στο αίμα και

ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ επίπεδα της ορμόνης DHEA-S.

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΑΥΤΟΙ ΕΙΧΑΝ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΖΩΗΣ.

ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ:

1. Θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στη ποσότητα του φαγητού που καταναλώνουμε καθημερινά.

2. Να βάλουμε την γυμναστική στην καθημερινότητά μας

3. Να περπατάμε καθημερινά.

Φυτικός σίδηρος : είναι καλύτερος; Ναι είναι !!!

Lee Jerome

MSc in Nutrition

Ένας από τους παλαιότερους διατροφικούς μύθους είναι ότι οι άνθρωποι που ακολουθούν μια χορτοφάγο ή vegan διατροφή (απόλυτη χορτοφαγία χωρίς αυγά και γάλα) διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας λόγω ανεπάρκειας σιδήρου. Ο λόγος; Επειδή δεν τρώνε το κόκκινο κρέας, που θεωρείται από πολλούς ότι είναι η καλύτερη και η μόνη πηγή αυτού του ζωτικής σημασίας μετάλλου. Αυτό απλά δεν ισχύει και όλες οι σημαντικότερες οργανώσεις υγείας συμφωνούν - η Βρετανική Ιατρική Ένωση, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και η Αμερικανική Διαιτητική Ένωση.

Παρά το γεγονός αυτό, μερικοί δευτερεύοντες οργανισμοί υγείας, γιατροί και συγγραφείς υγείας εμμένουν στη σύσταση του κόκκινου κρέατος ως της καλύτερης πηγής σιδήρου. Συστηματικά παραλείπουν να αναφέρουν τους πιθανούς κινδύνους υγείας που συνδέονται με το σίδηρο από το κρέας και δεν αναφέρουν ποτέ τα οφέλη του σιδήρου από τα φυτά. Ο παλιός μύθος έχει αναπτύξει βαθιές ρίζες - αλλά δεν είναι παρά ένας μύθος.

Τι είναι ο σίδηρος και γιατί τον χρειαζόμαστε;

Ο σίδηρος είναι ένα μέταλλο και είναι ένα ουσιαστικό συστατικό της αιμογλοβίνης, που βρίσκεται σε όλα τα ερυθρά αιμοσφαίρια (κόκκινα κύτταρα) του αίματος. Είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία των κυττάρων και για τη μεταφορά του οξυγόνου σε όλα τα μέρη του σώματος.

Πηγές και τύποι σιδήρου

Υπάρχουν δύο τύποι σιδήρου – haem (αίμης), πρώτιστα από πηγές κρέατος, και non-haem (μη αίμης) από φυτικές πηγές. Το μεγαλύτερο μέρος του σιδήρου σε όλη τη διατροφή μας, συμπεριλαμβανομένων αυτών που τρώνε κρέας, προέρχεται όχι από το κρέας αλλά από τις φυτικές πηγές (1, 2). Όσπρια, όπως τα φασόλια kidney, οι φακές και τα ρεβύθια, στάρπη φασολιών σόγιας (tofu), καρύδια, σπόροι, τα πλήρη σιτηρά και οι ξηροί καρποί, όπως σταφίδες, δαμάσκηνα, βερίκοκα και σύκα, είναι όλες οι άριστες πηγές σιδήρου. Παραδείγματος χάριν, οι φακές περιέχουν 3.5mg σίδηρο ανά 100g, τα αμύγδαλα 3mg, οι σπόροι σουσαμιού 10.4mg και τα σύκα 4.2mg.

Πολλά δημητριακά για το πρωινό ενισχύονται με σίδηρο, που παρέχει μια άλλη κανονική πηγή που δεν είναι από κρέας. Η κυβερνητική Υπηρεσία Προτύπων στα τρόφιμο (FSA) εξέτασε τις πηγές σιδήρου στην πιο πρόσφατη έρευνα της βρετανικής εθνικής διατροφής και θρέψης και διαπίστωσε ότι μόνο το 17 τοις εκατό προέρχεται από κρέας, 3 τοις εκατό από ψάρια και ένα 80 τοις εκατό από vegan τρόφιμα. Τα δημητριακά έχουν την ενιαία μεγαλύτερη συμβολή με 44 τοις εκατό.

Στην Βρετανία η προτεινόμενη θρεπτική εισαγωγή (RNI) για το σίδηρο στους ενήλικους άντρες είναι 8,7 mg/ημέρα και για τις γυναίκες μέχρι την ηλικία 50 είναι 14,8 mg σίδηρου/ημέρα. Ο σίδηρος απορρίπτεται από το σώμα με τα αποβαλλόμενα κύτταρα του δέρματος, από τις εσωτερικές επιφάνειες του σώματος όπως ο αγωγός αέρα, η ουρική οδός και το έντερο. Στις γυναίκες, ο σίδηρος χάνεται κατά τη διάρκεια της εμμηνόρροιας και κατά συνέπεια έχουν ελαφρώς υψηλότερες απαιτήσεις. Παρά τις απώλειες αυτές, το σώμα είναι ένας πολύ αποδοτικός ανακυκλωτής και κατορθώνει να περιορίσει τις απώλειες στο ελάχιστο σε ακριβώς 1 - 1.5mg ημερησίως (2 ,5, 6).

Χρησιμοποίηση και απορρόφηση του σιδήρου από το σώμα

Και οι δύο τύποι σιδήρου είναι διαφορετικοί και το σώμα χειρίζεται κάθε ένα ελαφρώς διαφορετικά. Ο σίδηρος από το κρέας απορροφάται γρήγορα και συνεχίζει να απορροφάται και να αποθηκεύεται είτε το σώμα τον χρειάζεται είτε όχι. Ο σίδηρος από τα φυτά τείνει να είναι "δεσμευμένος" σε άλλες θρεπτικές ουσίες στα τρόφιμα και πρέπει να χωριστεί στο σώμα προτού μπορέσει να απορροφηθεί. Αυτό όχι μόνο επιβραδύνει τη διαδικασία της απορρόφησης αλλά επιτρέπει στο σώμα να περιορίσει τη γενική εισαγωγή του. Κατά συνέπεια, τα αποθέματα του non-haem σιδήρου είναι χαμηλά σε σύγκριση με τον haem σίδηρο καθώς το σώμα παίρνει μόνο ότι χρειάζεται, και η απορρόφηση μειώνεται καθώς τα αποθέματα σιδήρου αυξάνονται.

Τα χαμηλότερα ποσοστά απορρόφησης του non-haem σιδήρου και των υψηλότερων αποθεμάτων του haem σιδήρου στο σώμα παρουσιάζονται συχνά από τη βιομηχανία κρέατος και μερικούς γιατρούς ως μειονέκτημα. Αυτό δεν είναι σε καμιά περίπτωση έτσι δεδομένου ότι ο σίδηρος από τα φυτά έχει μερικά ευδιάκριτα πλεονεκτήματα από το σίδηρο του κρέατος. Τα υψηλά αποθέματα του haem σιδήρου είναι ένας γνωστός παράγοντας κινδύνου για τις καρδιακές παθήσεις και τον διαβήτη.

Η απορρόφηση του σιδήρου από φυτά μπορεί να βελτιωθεί πολύ απλά με τη συμπερίληψη της βιταμίνης C με το ίδιο γεύμα, όπως ο φρέσκος χυμός από πορτοκάλι. Τα παιδιά μου καταναλώνουν τις φακές τους με λεμόνι αντί για ξύδι που έχουμε συνηθίσει. Η απορρόφηση του non-haem σιδήρου μπορεί να τετραπλασιαστεί εάν 75mg βιταμίνης C, περίπου 200ml φρέσκου χυμού από πορτοκάλι, καταναλώνονται μαζί του. Εντούτοις, η απορρόφηση μπορεί επίσης να επιβραδυνθεί από τις τανίνες στο τσάι και τον καφέ, τα phytates (ένα φυσικά παρόν συστατικό της ίνας των φυτών) στο πίτουρο και άλλα πλήρη σιτηρά, το οξαλικό οξύ στο σπανάκι, τα τεύτλα, τα μούρα, τη σοκολάτα και το τσάι και έτσι αυτά είναι καλύτερα να αποφεύγονται κατά το κατανάλωση των τροφίμων που είναι πλούσιες σε σίδηρο. Τα γαλακτοκομικά και το ασβέστιο μπορούν να έχουν μια παρόμοια αρνητική επίπτωση.

Μέτρηση του σιδήρου και της κατάστασης του σιδήρου

Η αιμογλοβίνη που βρίσκεται στα κόκκινα κύτταρα αίματος κρατά το μεγαλύτερο μέρος του σιδήρου του σώματος. Ο haem σίδηρος από το κρέας (και σε ένα μικρότερο βαθμό ο non-haem σίδηρος) είναι συνδεδεμένος στην αιμογλοβίνη και αποθηκεύεται σε πρωτεΐνες γνωστές ως φερριτίνες. Δεδομένου ότι οι χορτοφάγοι καταναλώνουν μόνο τον non-haem σίδηρο, τα αποθέματα σιδήρου τους τείνουν φυσικά να είναι χαμηλότερα από των κρεατοφάγων αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα ένδειξη αναιμίας. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι να μετρήσουμε το σίδηρο του σώματος και να διαπιστώσουμε εάν ένα άτομο έχει τις διαταραχές ανεπάρκειας σιδήρου όπως η αναιμία και τις πιο βαριάς μορφής παθήσεις όπως η χρόνια φλεγμονή, η μόλυνση ή οι κακοήθεις ασθένειες. Οι πιο συνηθισμένοι μετρούν και την αιμογλοβίνη και την φερριτίνη ορού.

Τα επίπεδα φερριτίνης καθορίζουν εάν ένα άτομο παίρνει πάρα πολύ, πάρα πολύ λίγο ή ακριβώς το σωστό ποσό σιδήρου. Τα επίπεδα αιμογλοβίνης μπορούν να δείξουν εάν η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι παρούσα ως μια χαμηλή αρίθμηση φερριτίνης είναι ένα κύριο χαρακτηριστικό αυτής.

Ανεπάρκειες σιδήρου

Όταν τα επίπεδα σιδήρου είναι πάρα πολύ χαμηλά, διάφορα συμπτώματα μπορούν να εμφανιστούν, συμπεριλαμβανομένης της κούρασης, χλωμό δέρμα, ένα αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα και μια μειωμένη δυνατότητα συγκέντρωσης. Αυτό είναι αναιμία ανεπάρκειας -σιδήρου και για τα παιδιά μπορεί να οδηγήσει στην κακή απόδοση στο σχολείο.

Η ανεπάρκεια σιδήρου είναι μια από τις μεγαλύτερες θρεπτικές ανεπάρκειες στον κόσμο, αν και μόνο ελαφρώς λιγότερο κοινή στις βιομηχανικές χώρες απ'ότι στον τρίτο κόσμο. Έχει επιπτώσεις εξ ίσου στους κρεατοφάγους και τους χορτοφάγους σε παρόμοιες αναλογίες. Αν και οι χορτοφάγοι τείνουν να έχουν χαμηλότερα αποθέματα σιδήρου (φερριτίνης ορού) από τους κρεατοφάγους δεν υπάρχει καμία διαφορά στα ποσοστά αναιμίας τους λόγω ανεπάρκειας σιδήρου.

Δύο από τις πιο έγκυρες οργανώσεις υγείας παγκοσμίως - η Αμερικανική Διαιτητική Ένωση και η Βρετανική Ιατρική Ένωση - υποστηρίζουν αυτήν την άποψη. Η Αμερικανική Διαιτητική Ένωση δηλώνει πως η εμφάνιση της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου μεταξύ των χορτοφάγων και των vegans είναι παρόμοια με τους μη-χορτοφάγους επομένως οι vegans και οι χορτοφάγοι δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από αυτήν την κατάσταση. Οι χορτοφάγοι και οι vegans έχουν χαμηλότερα αποθέματα σιδήρου έναντι των μη-χορτοφάγων εντούτοις η φερριτίνη ορού τους είναι συνήθως μέσα στα κανονικά υγιή επίπεδα.

Θάνατος από το σίδηρο - haem και καρδιακές παθήσεις

Οι άνθρωποι με υψηλό επίπεδο σιδήρου - που προκαλείται συνήθως από την κρεατοφαγία αν και μπορεί επίσης να υπάρξει μια γενετική σύνδεση - είναι πιθανότερο να πεθάνουν από καρδιακές παθήσεις. Μια άλλη αρνητική επίπτωση είναι η τάση του να οξειδώνει τον οργανισμό – βλέπε άλλες αναρτήσεις για όξινο περιβάλλον, και έτσι να καταστρέφονται οι αρτηρίες.

Τα στοιχεία ενάντια στον haem σίδηρο αυξάνονται και έχει αποδειχθεί ότι τα υψηλά αποθέματα σιδήρου από το κόκκινο κρέας αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους και τις γυναίκες. Μια άλλη μελέτη έχει παρουσιάσει ένα αυξημένο κίνδυνο καρδιακών προσβολών μεταξύ των ανδρών που είναι σαρκοφάγοι γενικά και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχε μια άμεση σχέση μεταξύ της κατανάλωσης κρέατος, των υψηλών αποθεμάτων haem σιδήρου και των καρδιακών παθήσεων. Ακόμα περισσότερη έρευνα έχει δείξει ότι τα υψηλά αποθέματα σιδήρου και μια υψηλή διαιτητική εισαγωγή σιδήρου συνδέονται έντονα με τις καρδιακές παθήσεις.

Haem σίδηρος και διαβήτης

Τα υπερβολικά αποθέματα σιδήρου μπορεί επίσης να έχουν επιπτώσεις στη δυνατότητα του σώματος να ρυθμίσει την παραγωγή ινσουλίνης, η οποία είναι το πρώτο σημάδι προειδοποίησης του διαβήτη. Αυτή η "αντίσταση ινσουλίνης" μπορεί να συνεχίσει για να προκαλέσει τον πραγματικό ενήλικο αρχικό διαβήτη mellitus (τύπος 2 - διαβήτης μη εξαρτώμενος από ινσουλίνη). Υπάρχει τώρα ένα μεγάλο σώμα έρευνας που έχει δείξει ότι η αντίσταση ινσουλίνης συσχετίζεται άμεσα με τα αποθέματα σιδήρου - όσο χαμηλότερα τα αποθέματα, τόσο λιγότερος ο κίνδυνος αντίστασης ινσουλίνης και τόσο λιγότερη η πιθανότητα ανάπτυξης διαβήτη.

Είναι επίσης σαφές ότι οι χορτοφάγοι και οι vegans έχουν χαμηλότερη αντίσταση ινσουλίνης από τους κρεατοφάγους και χαμηλότερο κίνδυνο διαβήτη. Ο υψηλότερος κίνδυνος διαβήτη για τους κρεατοφάγους οφείλεται πρώτιστα στη διατροφή τους. Όπως ήταν αναμενόμενο, το συμπέρασμα αυτών των μελετών είναι ότι θα υπήρχαν λιγότερες περιπτώσεις του αρχικού ενήλικου διαβήτη στους κρεατοφάγους εάν χαμήλωναν τα αποθέματα σιδήρου τους.

Τα μωρά

Η αναιμία στα νήπια είναι εκπληκτικά κοινή και δημιουργεί ένα σημαντικό πρόβλημα στη Βρετανία. Στην ηλικία των έξι μηνών, οι απαιτήσεις ενός νηπίου για ορισμένες θρεπτικές ουσίες αυξάνονται, επομένως οι συμβουλές από τους επαγγελματικούς οργανισμούς όπως η Βρετανική Διαιτητική Ένωση και το Υπουργείο Υγείας είναι ότι πρέπει να έχουν αρχίσει ο απογαλακτισμός από αυτήν την ηλικία. Ένας λόγος είναι ότι ο όγκος του γάλακτος που απαιτείται για να καλύψει την ενέργεια ενός μωρού και των θρεπτικών αναγκών του, όπως ο σίδηρος, είναι πάρα πολύ μεγάλος για να τον παρέχει μόνο του το μητρικό γάλα. Από έξι μηνών, οι απαιτήσεις σιδήρου ενός νηπίου αυξάνονται από 4.3mg (4-6 μήνες) σε 7.8mg (6 μήνες). Τα αποθέματα σιδήρου του σώματος σε ένα μωρό μειώνονται από αυτήν την ηλικία και απαιτείται πρόσθετος σίδηρος. Η έρευνα και η πραγματική πρακτική δείχνουν ότι αυτό ισχύει για τα νήπια που έχουν ταϊστεί μητρικό γάλα ή τύπους γάλακτος αγελάδας. Η αρχική αιτία της αναιμίας στα νήπια είναι επομένως ακατάλληλος απογαλακτισμός.

Δίνοντας στα μωρά το πλήρες γάλα αγελάδας είναι μέρος του προβλήματος λόγω της χαμηλής περιεκτικότητας του σε σίδηρο και του γεγονότος ότι οποιοσδήποτε σίδηρος υπάρχει, απορροφάται ελάχιστα. Το γάλα εμποδίζει επίσης την απορρόφηση του σιδήρου από άλλα τρόφιμα. Ακόμα χειρότερα, η αλλεργία στο γάλα της αγελάδας είναι ευρέως διαδεδομένη και οδηγεί συχνά σε απαρατήρητη εντερική αιμορραγία, με σημαντικές ποσότητες σιδήρου να χάνονται στο αίμα. Είναι ένα σημαντικό πρόβλημα και στις ΗΠΑ, παραδείγματος χάριν, το 15 έως 20 τοις εκατό των νηπίων έχουν αναιμία, και περίπου το ένα δεύτερο της οποίας προκαλείται από το γάλα της αγελάδας.