Ένα φυσικό αντιθρομβωτικό

Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Journal of Clinical Investigation, η χημική ουσία ρουτίνη που υπάρχει στα μήλα, πορτοκάλια, κρεμμύδια, στο πράσινο και μαύρο τσάι βοηθάει στο να αποτραπεί ο σχηματισμός θρόμβων αίματος και προστατεύει από τις καρδιακές προσβολές και τα εγκεφαλικά.

Ερευνητές του Χάρβαρντ διαπίστωσαν ότι η ρουτίνη βοηθάει στο να παρεμποδιστεί ένα ενδεχομένως επικίνδυνο ένζυμο που ονομάζεται Ισοµεράση πρωτεϊνικών δισουλφιδίων (PDI) και εμπλέκεται στο σχηματισμό των θρόμβων.
Οι ερευνητές χρησιμοποιώντας επιστημονικά μοντέλα σε υπολογιστές εξέτασαν 500 διαφορετικές χημικές ουσίες συμπεριλαμβανομένης και της ρουτίνης, κατά πόσο μπορούν να μπλοκάρουν το ένζυμο PDI. Βρήκαν ότι η ρουτίνη ήταν μακράν η πιο αποτελεσματική και ότι θα μπορούσε να προστατέψει τους θρόμβους που εμφανίζονται στις αρτηρίες αλλά και στις φλέβες.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Robert Flaumenhaft από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ: «Η ρουτίνη είναι ενδεχομένως η πιο ισχυρή αντιθρομβωτική ένωση πού έχουμε ποτέ δοκιμάσει σε αυτό το μοντέλο.»
Οι ερευνητές επίσης ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να αναπτύξουν θεραπείες με βάση την ρουτίνη για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων.
Οι θρόμβοι αίματος ή θρομβώσεις εμφανίζονται στις αρτηρίες και στις φλέβες και περιορίζουν τη ροή του αίματος. Μπορούν να αποκολληθούν και να προχωρήσουν σε άλλα μέρη του σώματος. Εάν ένας θρόμβος εμφανίζεται σε μία από τις κύριες αρτηρίες που οδηγούν στην καρδιά προκαλεί καρδιακή προσβολή. Ένας θρόμβος που εμφανίζεται σε μια αρτηρία που οδηγεί στον εγκέφαλο προκαλεί εγκεφαλικό επεισόδιο.
Ο καθηγητή Robert Flaumenhaft πρόσθεσε: «Ένα ασφαλές και φθηνό φάρμακο που θα μπορούσε να μειώσει τους επαναλαμβανόμενες θρόμβους μπορεί να βοηθήσει να σωθούν χιλιάδες ζωές.» 

Καθαρισμός Αρτηριών ;

Οι καρδιαγγειακές παθήσεις ταλαιπωρούν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων και αποτελούν μια από τις κυριότερες αιτίες θανάτου των τελευταίων χρόνων. Οι διατροφολόγοι μάλιστα τις θεωρούν ως την «πανούκλα» του 21ου αιώνα. Δείτε, ποιες τροφές κρατούν καθαρές τις αρτηρίες και προφυλάξτε την υγεία σας.

Ένας από τους βασικούς κινδύνους για την ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου, είναι οι φραγμένες αρτηρίες. Και αυτό δεν προκαλείται σε μια μέρα, αλλά οφείλεται σε μια σειρά από λανθασμένες επιλογές στη διατροφή, αλλά και στο γενικότερο τρόπο ζωής.

Οι αρτηρίες είναι τα αιμοφόρα αγγεία που μεταφέρουν οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες από την καρδιά προς το υπόλοιπο σώμα. Εκτείνονται από τον εγκέφαλο, μέχρι τις άκρες των δακτύλων. Οι υγιείς αρτηρίες είναι εύκαμπτες, ισχυρές, ελαστικές και καθαρές από οποιεσδήποτε αποθέσεις και το αίμα ρέει ανάμεσά τους εύκολα. Με την ηλικία όμως, σχηματίζονται στα εσωτερικά τοιχώματά τους, αποθέσεις λιπαρών ουσιών, χοληστερόλης, κυτταρικών αποβλήτων και ασβεστίου. Αυτή η αρτηριακή πλάκα, μπορεί να μειώσει τη ροή του αίματος ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, να την εμποδίσει εντελώς.

Καθώς οι αποθέσεις πλάκας αυξάνονται, δημιουργείται μία κατάσταση, γνωστή ως αθηροσκλήρωση, η οποία προκαλεί στις αρτηρίες σμίκρυνση, στένεμα και σκλήρυνση. Οι φραγμένες αρτηρίες σε διάφορα μέρη του σώματος, μπορεί να οδηγήσουν σε διάφορα ιατρικά προβλήματα, όπως μειωμένη ροή αίματος στα πόδια και τα υπόλοιπα άκρα (λόγω των φραγμένων περιφερειακών αρτηριών), στηθάγχη (πόνος στο στήθος), καρδιακή νόσο ή καρδιακή προσβολή (λόγω απόφραξης των στεφανιαίων αρτηριών), εγκεφαλικό επεισόδιο (λόγω στένωσης των καρωτίδων αρτηριών που παρέχουν αιμάτωση στον εγκέφαλο).

Η κύρια αιτία για την οποία φράζουν οι αρτηρίες έχει συνδεθεί με την αυξημένη κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων που περιέχουν κορεσμένα λίπη, χημικές ουσίες και τοξίνες.

Όμως, όπως υπάρχουν τρόφιμα που φράζουν τις αρτηρίες, υπάρχουν κι άλλα που τις «καθαρίζουν». Αν λοιπόν νιώθετε δυσκολία στην αναπνοή και πόνο στο στήθος, θα πρέπει να προσθέσετε τις παρακάτω τροφές στη διατροφή σας:

1. Σκόρδο: το σκόρδο έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των καρδιακών παθήσεων και της υπέρτασης, από τα αρχαία χρόνια. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Preventive Medicine, το σκόρδο μπορεί να εμποδίσει την αποτιτάνωση στεφανιαίων αρτηριών (λόγω της εναπόθεσης ασβεστίου στις στεφανιαίες αρτηρίες και χρησιμεύει ως δείκτης για το σχηματισμό πλάκας). Μια άλλη μελέτη που έγινε από τον γερμανό επιστήμονα Güautnter Siegel, συμπέρανε ότι το σκόρδο σε σκόνη, μείωσε το σχηματισμό αθηρωματικής πλάκας, (του πρώτου δομικού στοιχείου της πλάκας) έως και κατά 40% και μείωσε το μέγεθος της αθηρωματικής πλάκας που είχε ήδη σχηματιστεί, έως και κατά 20%.

2. Σταφύλια: τα οφέλη από την κατανάλωση σταφυλιών, οφείλονται στα φλαβονοειδή που δίνουν το ζωντανό πορφυρό χρώμα στα σταφύλια, στο χυμό σταφυλιού και στο κόκκινο κρασί.

Τα φλαβονοειδή, κερκετίνη και ρεσβερατρόλη, φαίνεται να συγκεντρώνονται στη φλούδα, το μίσχο και τους σπόρους των σταφυλιών και όχι στο ζουμερό εσωτερικό τμήμα τους. Αυτά τα φλαβονοειδή έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπουν την οξείδωση της LDL χοληστερόλης («κακή» χοληστερόλη) που οδηγεί στο σχηματισμό της αθηρωματικής πλάκας στα αρτηριακά τοιχώματα. Επίσης μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβων αίματος που οδηγούν σε καρδιακά επεισόδια.

3. Μούρα: τα διαφόρων ειδών μούρα (όπως οι φράουλες, τα σμέουρα και τα βατόμουρα), είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά φλαβονοειδή (όπως οι ανθοκυανίνες), που εμποδίζουν τη σκλήρυνση των αρτηριών και βοηθούν στον καθαρισμό της πλάκας από τα τοιχώματα των αρτηριών.

4. Μήλα: τα μήλα περιέχουν πηκτίνη, μια διαλυτή ίνα που μειώνει τη χοληστερόλη, πιθανότατα παρεμβαίνοντας με την εντερική απορρόφηση των χολικών οξέων, η οποία αναγκάζει το συκώτι να χρησιμοποιήσει τη χοληστερόλης στην κυκλοφορία για να δημιουργήσει περισσότερη χολή. Περιέχουν, επίσης κερκετίνη, κάλιο και μαγνήσιο, τα οποία βοηθούν στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης. Άλλα φρούτα, πλούσια σε πηκτίνη είναι τα αχλάδια και τα εσπεριδοειδή.

5. Σπανάκι: το σπανάκι είναι πλούσιο σε λουτεΐνη, ένα καροτενοειδές, το οποίο δεν προστατεύει μόνο από την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, που συνδέεται με την ηλικία, αλλά μπορεί επίσης να βοηθήσει στην πρόληψη καρδιακών προσβολών, κρατώντας τη συσσώρευση χοληστερόλης, μακριά από τοιχώματα των αρτηριών. Το σπανάκι είναι επίσης πλούσιο σε κάλιο και φολικό οξύ, τα οποία βοηθούν στην άμυνα κατά της υψηλής αρτηριακής πίεσης.

6. Ψάρια: ιδιαίτερα τα λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός και ο τόνος που έχουν ωμέγα-3 λιπαρό οξύ, προλαμβάνουν τη δημιουργία θρόμβων και την οξείδωση της χοληστερόλης. Μια μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Southampton, διαπίστωσε ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά σταματούν τη συσσώρευση λιπαρών αποθέσεων στις αρτηρίες.

7. Ελαιόλαδο: μελέτες έχουν δείξει ότι τα μόρια της κακής χοληστερόλης, όταν αναμιγνύονται με μονοακόρεστα λίπη που βρίσκονται στο ελαιόλαδο, οξειδώνονται δυσκολότερα (μόνο η οξειδωμένη χοληστερόλη κολλάει στα τοιχώματα των αρτηριών και δημιουργεί πλάκα).

8. Ντομάτες: οι ντομάτες είναι πλούσιες στην αντιοξειδωτική ουσία «λυκοπένιο», μια ένωση που τους δίνει το έντονο χρώμα τους και που μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης κατά 50%. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που έγινε από κορεάτες ερευνητές, το λυκοπένιο μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη σκλήρυνσης των αρτηριών ή αθηροσκλήρωση. Στη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες με τα υψηλότερα επίπεδα λυκοπενίου στο αίμα τους είχαν τη μικρότερη δυσκαμψία στις αρτηρίες, ενώ οι γυναίκες με τα χαμηλότερα επίπεδα λυκοπενίου είχαν την μεγαλύτερη.

9. Πράσινο τσάι: το πράσινο τσάι περιέχει επίσης ισχυρά αντιοξειδωτικά που ονομάζονται φλαβονοειδή και μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των ευαίσθητων επιθηλιακών κύτταρων των αιμοφόρων αγγείων (ενδοθηλιακά κύτταρα), βοηθώντας στη μείωση του κινδύνου των καρδιακών παθήσεων. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία των κυττάρων, παίζει βασικό ρόλο στο φράξιμο των αρτηριών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που πίνουν πράσινο τσάι, σημείωσαν σημαντική αύξηση στη διεύρυνση των αρτηριών (διάταση) - σημάδι καλύτερης λειτουργίας των αιμοφόρων αγγείων.

10. Ρόδι: το ρόδι και ο χυμός του, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, που μπορούν να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της σκλήρυνσης των αρτηριών. Μια νέα μελέτη διαπίστωσε ότι ο χυμός ροδιού, όχι μόνο φαίνεται να εμποδίζει τη σκλήρυνση των αρτηριών, μειώνοντας τη βλάβη τους, αλλά μπορεί επίσης να αντιστρέψει την εξέλιξη αυτού του φαινομένου. Οι δοκιμές έδειξαν ότι ο χυμός ροδιού μείωσε τις επιδράσεις του στρες στα κύτταρα των αιμοφόρων αγγείων, διεγείροντας την παραγωγή νιτρικού οξειδίου. Αυτή η χημική ουσία θεωρείται ότι βοηθάει στο να μένουν οι αρτηρίες ανοιχτές και να διατηρούν τη ροή του αίματος.

Εκτός από την κατανάλωση των παραπάνω τροφών, θα πρέπει επίσης να τηρήσετε και τις παρακάτω συμβουλές για να «καθαρίσετε» τις αρτηρίες σας γρήγορα:

-Η άσκηση κρατά εσάς και την καρδιά σας υγιή. Φροντίστε λοιπόν να αθλείστε σε τακτική βάση.

-Μειώστε την πρόσληψη κορεσμένων λιπών, μειώνοντας την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων. Επιπλέον, μειώστε την πρόσληψη τρανς λιπαρών οξέων και υδρογονωμένων λιπών, τα οποία είναι γνωστά για την αύξηση της LDL χοληστερόλης.

-Πίνετε άφθονο νερό.

Η πλάκα είναι επιζήμια για την υγεία των αρτηριών. Η κατανάλωση πρόχειρου φαγητού και η καθιστική ζωή, συμβάλλουν στο φράξιμο των αρτηριών. Με το να τρώτε τις παραπάνω τροφές και να αθλείστε τακτικά, θα είστε στο σωστό δρόμο για το «καθάρισμα» των αρτηριών σας. Στην επόμενη ανάρτηση θα αναφερθούμε σε μια δοκιμασμένη ιατρική μέθοδο καθαρισμού των αρτηριών. Ακούγεται αδύνατο έτσι δεν είναι;

Χοληστερίνη, Καλή Υγεία και Πρόληψη 

.... βλέπε και προηγούμενη ανάρτηση με παρόμοιο θέμα.....

Το θέμα των επιπέδων της χοληστερίνης απασχολεί πολλούς ανθρώπους. Διλήμματα όπως "Η χοληστερίνη μου ανέβηκε", "Δεν μπορώ να την ρίξω", "Να πάρω χάπι;" "Τα χάπια με φοβίζουν κι αυτά, τι να κάνω;" προβληματίζουν ένα μεγάλο μέρος του κοινού.

Πως προέκυψε αυτή η ανησυχία και πια είναι τα επιστημονικά δεδομένα πίσω από αυτήν;

Ποιοι φόβοι είναι δικαιολογημένοι και ποιοι όχι;


Το καλύτερο θα ήταν να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πολλές φορές στην πορεία τα πράγματα μεταφέρονται αλλoιωμένα, δίνεται μεγαλύτερη έμφαση σε ένα δεδομένο από ότι σε κάποια άλλα και στο τέλος καταλήγουμε σε εντελώς λάθος συμπεράσματα. Γι’ αυτό προτιμώ πάντα να ανατρέχω στις αρχικές πηγές κάποιας πληροφορίας και όχι στις μετέπειτα αναφορές της.

Μια μικρή πόλη στη Μασαχουσέτη
Τo 1948 ξεκίνησε η μελέτη της πορείας της υγείας του πληθυσμού (6000 άτομα) σε μια μικρή πόλη των ΗΠΑ, το Φράμιγχαμ. Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής επηρέασαν σημαντικά την σύγχρονη καρδιολογία.

Το 1979 ερευνητές, της μελέτης Φράμιγκχαμ, ανακοίνωσαν ότι όσοι είχαν τιμές ολικής χοληστερίνης πάνω από 270 mg, παρουσίαζαν έναν μικρό, αλλά αυξημένο κίνδυνο για τα συγκεκριμένα νοσήματα.

Αυτή ήταν η αρχή για την σύνδεση της χοληστερίνης, στο μυαλό των γιατρών και του κοινού, με σοβαρό κίνδυνο για την υγεία.

Επακολούθησε ένας βομβαρδισμός σχετικά με το πόσο επικίνδυνη είναι η χοληστερίνη.
«Όσο υψηλότερες τιμές έχουμε στο αίμα μας τόσο πιο πιθανό είναι να βουλώσουν τα αγγεία μας.»

Για τον παραπάνω λόγο πρέπει ρίξουμε αυτές τις τιμές "πάση θυσία".

Είναι όμως αυτή όλη η αλήθεια; Σύμφωνα με τους ειδικούς κάποια από τα παραπάνω είναι και κάποια όχι.

Κάποιοι γιατροί ορκίζονται στο γεγονός ότι η πρέπει να πέσει η χοληστερίνη πάση θυσία ένω κάποιοι άλλοι προσπαθούν να αποφύγουν την χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής λόγω πιθανών προβλημάτων υγείας που μπορεί να προκύψουν.

Τί ακριβώς είναι η χοληστερίνη;

Η χοληστερίνη είναι ένα μόριο λίπους που παράγεται στο συκώτι και είναι απαραίτητη για πληθώρα λειτουργιών στον οργανισμό.

Είναι απαραίτητη για τη δημιουργία βασικών συστατικών του οργανισμού όπως της μεμβράνης των κυττάρων, για τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, μεγάλου αριθμού ορμονών όπως οι ανδρικές και οι γυναικείες ορμόνες. Χρησιμοποιείται επίσης ως καύσιμο για τον καρδιακό μυ.

Πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά στο ανθρώπινο σώμα. Γι αυτό το λόγο τα 2/3 της χοληστερίνης που κυκλοφορεί στο σώμα μας παράγονται από τον ίδιο τον οργανισμό. Μόνο το 1/3 προσλαμβάνεται από τις τροφές.

Πως γίνεται λοιπόν η χοληστερίνη να συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για νόσο στα αγγεία μας;

Χοληστερίνη και Φλεγμονή
Η Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ αναφέρει σε πρόσφατη δημοσίευση της ότι ο τρόπος αντιμετώπισης της χοληστερίνης ως ένα υδραυλικό πρόβλημα, που καταλήγει στην απόφραξη των αρτηριών μας δεν ισχύει πλέον. Καταιγιστικά δεδομένα δείχνουν ότι η αυξημένη χοληστερίνη συνδέεται κυρίως με την παρουσία φλεγμονής.

Η φλεγμονή είναι ένας όρος που ακούγεται πολύ συχνά χωρίς να είναι ιδιαίτερα ξεκάθαρος για τους περισσότερους από εμάς. Συνδέεται με πολλά προβλήματα υγείας και ιδιαίτερα με καρδιολογικά νοσήματα.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για κάτι καλό, μια φυσιολογική λειτουργία. Στη Φλεγμονή το σώμα μας προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει κάποια απειλή (εσωτερική ή εξωτερική).
Κατά τη διάρκεια της φλεγμονής το σώμα μας:

- Προκαλεί σύσπαση των αγγείων για να μειώσει την απώλεια αίματος σε περίπτωση αιμορραγίας

- Αυξάνει την πηκτικότητα του αίματος για τον ίδιο λόγο

- Αυξάνει τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων για να περιορίσει την ανάπτυξη μικροβίων

- Τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται για να αποκαταστήσουν τυχόν βλάβες

- Αυξάνει τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα ώστε να είναι εφικτός ο πολλαπλασιασμός και η τροφοδοσία των παραπάνω μηχανισμών
Η αυξημένη χοληστερίνη σημαίνει πράγματι ότι κάτι δεν πάει καλά με τα αγγεία μας, δεν είναι όμως ο κακός της περίπτωσης. Πολύ χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης έχουν μάλιστα συνδεθεί και με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας από ρήξη των αγγείων!
Η χοληστερίνη στην πραγματικότητα είναι ένας δείκτης της πιθανότητας καρδιαγγειακού κινδύνου όχι το αίτιο.

Ένας αξιόπιστος δείκτης χρόνιας φλεγμονής είναι η CRP (C αντιδρώσα πρωτεΐνη). Χρησιμοποιείται ως δείκτης φλεγμονής των αγγείων και του κινδύνου για νόσο της καρδιάς.

- Mε CRP κάτω από 1 mgr/lt, έχουμε μικρό καρδιαγγειακό κίνδυνο

- Mε CRP 1-3 mgr/lt, βρισκόμαστε σε ένα μεσαίο επίπεδο κινδύνου

- Με CRP πάνω από 3 mgr/lt, ο κίνδυνος είναι αυξημένος

Από τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν υπάρχει στ’ αλήθεια καλή και κακή χοληστερίνη.

Γι’ αυτό άλλωστε μπορεί κάποιοι να έχουν υψηλές τιμές χοληστερίνης και να ζήσουν μέχρι τα βαθιά γεράματα, ενώ κάποιοι άλλοι με χαμηλές τιμές χοληστερίνης να έχουν σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα και χειρότερη πορεία υγείας.

Το βασικό πρόβλημα είναι αν συνυπάρχει φλεγμονή και αν είναι το σώμα μας σε θέση να την διαχειριστεί γρήγορα και ανώδυνα.

Από την άλλη αν το σώμα μας χρειάζεται παραπάνω χοληστερίνη για να ανταποκριθεί και να διαχειριστεί κάποιο πρόβλημα, δεν θα ήταν καθόλου χρήσιμο ή ωφέλιμο να την μειώσουμε.

Πως προέκυψαν τα σημερινά Όρια

Το 2004 μια επιτροπή ειδικών στις ΗΠΑ (US National Cholesterol Education Program), συμβούλεψε όσους βρίσκονται σε ομάδες υψηλού κινδύνου για καρδιολογική νόσο, να μειώσουν τα επίπεδα χοληστερίνης τους σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Το 2006 όμως, μια ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε στο Annals of Internal Medicine, βρήκε ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να στηρίζουν την επίτευξη τόσο χαμηλών επιπέδων χοληστερίνης ή και στοιχεία που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τον καθορισμό οποιασδήποτε τιμής στόχου.

Αν κατεβάσω πολύ χαμηλά την Χοληστερίνη μου;

Τότε είναι πιθανό να συμβούν αρκετά δυσάρεστα πράγματα στο σώμα σας. Όπως αναφέραμε παραπάνω η χοληστερίνη είναι ένα πολύ σημαντικό μόριο για την λειτουργία του οργανισμού.

Έχουμε βέβαια συνηθίσει να ακούμε μόνο κακά πράγματα γι αυτήν, η αλήθεια όμως είναι ότι το σώμα μας χρειάζεται χοληστερίνη για να λειτουργήσει. Στ` αλήθεια η παρουσία της είναι ουσιαστική προϋπόθεση για την ίδια τη ζωή.

Οι κυτταρικές μεμβράνες όλων των έμβιων όντων πάνω στον πλανήτη, έχουν ως βασικό τους συστατικό την χοληστερίνη . Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ζωή αν δεν υπήρχε χοληστερίνη!
Χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης έχουν συνδεθεί με:

- Κατάθλιψη. Η χοληστερίνη είναι απαραίτητη για την παραγωγή σεροτονίνης
- Σεξουαλικές δυσλειτουργίες. Η χοληστερίνη είναι απαραίτητη για την
παραγωγή της τεστοστερόνης και των οιστρογόνων
- Νευρολογικά νοσήματα. Ο εγκέφαλος περιέχει το ¼ της συνολικής
χοληστερίνης στο σώμα μας
- Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D. Το σώμα μας φτιάχνει βιταμίνη D από την χοληστερίνη

Τι μπορούμε να κάνουμε
Το θέμα της χοληστερίνης εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο καλής υγείας του οργανισμού.

Θα πρέπει να μειώσουμε την πιθανότητα φλεγμονής: βάρος, διατροφή, έλλειψη άσκησης, στρες και να φροντίζουμε να έχει το σώμα μας όλα τα απαραίτητα συστατικά ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Δεν αποκτάμε υγεία με το πανικοβαλλόμαστε και να διαταράσσουμε περαιτέρω την βιοχημική ισορροπία του οργανισμού. Αποκτάμε υγεία όταν κάνουμε ενέργειες που δημιουργούν και ενισχύουν την υγεία μας.

Το τελικό κριτήριο είναι: με βοηθούν να νοιώθω καλύτερα και να είμαι πιο υγιής ή όχι;
Αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι απλά κάποια δεδομένα, αλλά παραπάνω βεβαιότητα γι αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής.

Ποιος είναι ο βασικός παράγοντας για τα καρδιαγγειακά νοσήματα και οι μύθοι που κρύβονται πίσω από όλα αυτά.

Την αφορμή για αυτή την έρευνα μου την έδωσε ένας καλός μου φίλος, ο Γιάννης Μ. που σε μια συζήτησή μας, μου ανέφερε στατιστική που συμπεραίνει πως οι στατίνες ΔΕΝ διαφοροποιούν την πιθανότητα εγκεφαλικού ή καρδιαγγειακών νοσημάτων μεταξύ αυτών που λαμβάνουν στατίνες σαν θεραπευτική αγωγή και αυτών που δεν λαμβάνουν.

Παρά τα δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά και ευρώ που ξοδεύονται σε Αμερική και Ευρώπη (τουλάχιστον σ αυτές έχουμε στατιστικά) για τις στατίνες, αλλά και την άλλη μεγάλη παρεξηγημένη πληγή τα τρόφιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, οι καρδιακές παθήσεις παραμένουν, δυστυχώς, η πρώτη αιτία θανάτων στο δυτικό κόσμο.

Το αστείο στην υπόθεση, που καταντά αν όχι γελοίο, τουλάχιστον ανόητο, είναι η εμμονή της παραδοσιακής ιατρικής στην ξεπερασμένη πλέον θεωρία ότι η αυξημένη χοληστερόλη είναι και η αιτία για τις παθήσεις της καρδιάς.

Ολόκληρη η ιατρική δεοντολογία σιδηροδέσμια απ τις κολοσσιαίες φαρμακευτικές, μειώνει κάθε χρόνο τις ανώτατες τιμές της χοληστερόλης, για να πουλά στατίνες και αδυνατεί να εντοπίσει τις άλλες αιτίες της καρδιαγγειακής νόσου, όπως για παράδειγμα την ύπαρξη συνεχώς αυξανομένων στοιχείων που υποστηρίζουν ότι τέτοιες διαταραχές είναι αποτέλεσμα μιας φλεγμονώδους διαδικασίας και ότι η ολική χοληστερόλη μπορεί να θεωρηθεί πρόβλημα μόνον όταν φθάνει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, παρασάγγας απέχοντα απ αυτά που τρομοκρατούν σήμερα τους δύστυχους αυτόχθονες συμπολίτες μας.


Άλλωστε τα καρδιαγγειακά γενικώς είναι άλλο ένα παράδειγμα ότι η ιατρική βαδίζει τυφλά το λιθόστρωτο των φαρμακευτικών κολοσσών, χωρίς να έχει την πολυτέλεια της επιλογής. Δυστυχώς είναι πάρα πολλά τα λεφτά.


Ας δούμε κάποιες άλλες αιτίες καρδιοπαθειών, εκτός από αυτές που επικεντρώνεται σήμερα, μετά πάθους ο ιατρικός κόσμος, και αφορά ,όπως είπαμε, τις τιμές της χοληστερόλης και των κλασμάτων της και που είναι κάποιες φλεγμονώδεις διαδικασίες, όπως η εν πολλοίς παραμελημένη Ομοκυστεϊνη, και η CRP, ή επί το ελληνικότερο C αντιδρώσα πρωτεΐνη,
που δυναμιτίζουν την αθηρωματική πλάκα.

Η ΟΜΟΚΥΣΤΕΪΝΗ

Πρόκειται για ένα αμινοξύ που παράγεται στον οργανισμό ως ενδιάμεσο προϊόν του μεταβολισμού ενός άλλου αμινοξέος, της μεθειονίνης, η οποία περιέχεται στις πρωτεϊνούχες τροφές (π.χ. στο κρέας, τα πουλερικά, τα όσπρια) και προσλαμβάνεται μέσω της διατροφής μας. Η μέτρηση της ομοκυστεΐνης γίνεται με εξέταση αίματος, έπειτα από νηστεία 6 ωρών .


Τιμές μικρότερες των 15 μmol/L θεωρούνται φυσιολογικές.

Κάτω των 10 μικρογραμμαρίων, ιδανικές.

Η ήπια υπερ-ομοκυστεϊναιμία (τιμές 16-30 μmol/L) έχει συσχετιστεί με τον κίνδυνο καρδιαγγειακού και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και φλεβικής θρόμβωσης.

H μειωμένη πρόσληψη φυλλικού οξέος, μέσω της διατροφής, καθώς και  των βιταμινών Β6 και Β12

Η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, καφέ, καθώς και το κάπνισμα.

Παθήσεις, όπως ο διαβήτης, η νεφρική και η θυρεοειδική δυσλειτουργία και οι νεοπλασίες.

Ορισμένα υπολιπιδαιμικά φάρμακα (φιμπράτες, νικοτινικό οξύ, κολεστιπόλη),

κάποια αντιδιαβητικά (μετφορμίνη, ροσιγλιταζόνη), καθώς και τα θειαζιδικά διουρητικά.

προκαλούν την αύξησή της.

Το μυστικό για τη διατήρηση της ομοκυστεΐνης σε χαμηλά επίπεδα είναι εξοργιστικά απλό και είναι έγκλημα για την υγεία του καθενός μας να μην εντάξει στο καθημερινό διαιτολόγιο του την κατανάλωση 2-3 φρούτων, πορτοκάλι, φράουλες, αβοκάντο, λεμόνι, ακτινίδια, γκρέιπφρουτ, ανανά, μανταρίνι, μπανάνα, βερίκοκο.

Καθώς και 2 πιάτων λαχανικών -πηγής φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β6-,όπως:

Σπανάκι, αντίδια, μαρούλι, σπαράγγια, μπρόκολο, κουνουπίδι, μπάμιες, μαϊντανός, κρεμμύδια (φρέσκα και ξηρά), λάχανο, αγκινάρες, καυτερή πράσινη πιπεριά, παντζάρια, σέλερι, σέλινο.

ΑΝΤΙΔΡΩΣΑ ΠΡΩΤΕΙΝΗ C (CRP)

Άτομα με αυξημένα επίπεδα CRP αντιμετωπίζουν τριπλάσιο κίνδυνο καρδιακής προσβολής σε σχέση με εκείνους που έχουν χαμηλά επίπεδα.


Η Αντιδρώσα Πρωτεΐνη C (C-Reactive Protein ή CRP) είναι μια από τις κυριότερες πρωτεΐνες οξείας φάσης που συνθέτει ο οργανισμός μας όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με μια φλεγμονώδη κατάσταση.


Πρόκειται δηλαδή για μια σημαντική συνιστώσα του ανοσολογικού συστήματος του οργανισμού μας.

Η CRP συντίθεται στο ήπαρ κατά την εξέλιξη οξέων επεισοδίων, όπως


· λοιμώξεις,


· κακοήθειες,


· αρθρίτιδα και άλλες


· φλεγμονώδεις καταστάσεις και τα επίπεδά της αντανακλούν τον βαθμό της ιστικής βλάβης ή το μέγεθος της φλεγμονώδους κατάστασης.


Η CRP απελευθερώνεται συνήθως μέσα σε 6 ώρες από το ερέθισμα, το οποίο αν σταματήσει να επιδρά τότε οι τιμές της επανέρχονται στα φυσιολογικά επίπεδα εντός περίπου 4 ημερών.


Λόγω της ευαισθησίας της, η CRP έχει καθιερωθεί σαν ένας δείκτης ύπαρξης φλεγμονώδους κατάστασης στους ιστούς του σώματος.


Πρόσφατες όμως επιστημονικές έρευνες έχουν επισημάνει τη σημασία που διαδραματίζει η CRP και στα καρδιαγγειακά νοσήματα, αναδεικνύοντας τον ρόλο της στις διεργασίες αθηροσκλήρωσης και αθηρο-θρομβο-γένεσης, με αποτέλεσμα την αύξηση των πιθανοτήτων ανάπτυξης καταστροφικών καρδιαγγειακών επεισοδίων.


Κλινικές και εργαστηριακές μελέτες απέδειξαν ότι η αθηροσκλήρωση δεν είναι απλά μια ασθένεια εναπόθεσης λιπιδίων στους ιστούς.


Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η συστηματική φλεγμονή παίζει βασικό ρόλο στην παθοφυσιολογία της στεφανιαίας νόσου και ιδίως στα οξέα της σύνδρομα.


Η αθηροσκλήρωση που προκαλείται από τη συσσώρευση της χοληστερόλης στα αιμοφόρα αγγεία, είναι ένα είδος φλεγμονής.

Και η φλεγμονή παίζει σημαντικό ρόλο στη γένεση καρδιαγγειακών νοσημάτων.


Κι όμως πλέον γνωρίζουμε ότι:


τα Ω-3 λιπαρά οξέα,


μειώνουν τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού.

Για παράδειγμα, αν η φλεγμονώδης αντίδραση είναι πολύ αδύναμη, δεν θα μπορείς να καταπολεμήσεις μια μόλυνση.Τα Ω-3 Λειτουργούν Ως Εσωτερική Παγοκύστη, Γιατί Ενθαρρύνουν Την Παραγωγή Διάφορων Ουσιών Που Μειώνουν Τη Φλεγμονή.Τα Ω-3 χρησιμοποιούν τις ίδιες βιοχημικές οδούς με τους αναστολείς COX-2, όπως ήταν το Vioxx,που απεσύρθη, λόγω παρενεργειών, χωρίς την παραμικρή παρενέργεια , σε σχέση με το φοβερό vioxx. Αυτό σημαίνει ότι τα ω-3 θεραπεύουν την αιτία αντί για το σύμπτωμα. Έρευνες που γίνονται τώρα δείχνουν ότι αυτή η ιδιότητα που έχουν να καταπολεμούν τις φλεγμονές είναι ένας από τους τρόπους, με τους οποίους τα ω-3 μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση παθήσεων όπως είναι: Καρδιακή προσβολή κι εγκεφαλικό. Οι καρδιολόγοι πλέον πιστεύουν, παγκοσμίως, ότι :

Η Χρόνια Φλεγμονή Προκαλεί Την Εμφάνιση Της Αρτηριακής Πλάκας.

Η ρήξη της αθηρωματικής πλάκας και η απόφραξη των αγγείων μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια με κίνδυνο ξαφνικού θανάτου. Τα επίπεδα της CRP αντανακλούν τον βαθμό ευπάθειας και αστάθειας των αθηρωματικών πλακών των αγγείων.


Αυξημένα επίπεδα CRP πιθανόν να υποδηλώνουν προμήνυμα ρήξης της αθηρωματικής πλάκας με συνέπεια αποφρακτική αρτηριακή νόσο.


Έρευνες απέδειξαν επίσης ότι ακόμη και ασθενείς με μικρής έκτασης εμφράξεις, παρουσιάζουν εμβολές που οδηγούν σε καρδιακή προσβολή, λόγω της συσσώρευσης «πλάκας» από φλεγμονώδη κύτταρα στα αγγεία, προκαλώντας αθηροσκλήρωση και που έχει σαν συνέπεια την αύξηση των επιπέδων της CRP.


Φαίνεται λοιπόν ότι η CRP αποτελεί ένα ισχυρό και ειδικό παράγοντα που προσδιορίζει τον κίνδυνο καρδιαγγειακού επεισοδίου ακόμη και σε υποτιθέμενα φυσιολογικά άτομα.


Σχεδόν 50% των καρδιακών προσβολών και των εγκεφαλικών επεισοδίων, συμβαίνουν σε άτομα που είναι φαινομενικά υγιή και έχουν κανονικά ή ακόμη και χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης.


Άτομα με αυξημένα επίπεδα CRP αντιμετωπίζουν, όπως είπαμε, τριπλάσιο κίνδυνο καρδιακής προσβολής σε σχέση με εκείνους που έχουν χαμηλά επίπεδα.


Τα επίπεδα της CRP έχουν αποδειχθεί σε πολλές έρευνες ότι έχουν προγνωστική αξία για μελλοντικό κίνδυνο καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού επεισοδίου, ξαφνικού καρδιακού θανάτου και αρτηριακών προβλημάτων.


Επίσης, τα επίπεδα της, έχουν προγνωστική αξία σε ασθενείς με επαναλαμβανόμενα επεισόδια στεφανιαίας νόσου και για αυτούς στην οξεία φάση εμφράγματος του μυοκαρδίου.


· Όταν έχουμε επίπεδα χαμηλότερα από 1 mg/dl ο κίνδυνος για μελλοντικό καρδιαγγειακό επεισόδιο είναι χαμηλός.


· από 1-3 mg/dl ο κίνδυνος είναι μέτριος.


· από 3 mg/dl ο κίνδυνος είναι υψηλός.


Ως εκ τούτου, οι ειδικοί θεωρούν ότι η μέτρηση της «υψηλής ευαισθησίας» CRP (hs-CRP) μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον ως ένας πρώιμος διαγνωστικός δείκτης κινδύνου εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, παράλληλα με τον έλεγχο ομοκυστεΐνης.


Η πιο σημαντική όμως χρήση της CRP είναι η ανίχνευση του υψηλού κινδύνου σε άτομα που δεν έχουν άλλο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακό πρόβλημα.