Graviola - Ο εξολοθρευτής του καρκίνου

Η γουανάμπανα (στα ισπανικά guanabana, πορτογαλικά graviola), Annona muricata, Annona sericea Dunal στον Correia, M. P., (1984), Annona macrocarpa Wercklι, A. bonplandiana H.B. and K., A. cearensis Barb.Rodr., Guanabanus muricatus (L.) M.Gσmez στο Rain-tree) είναι πλατύφυλλο αειθαλές δέντρο, ιθαγενές του.
Μεξικού, της Κεντρικής Αμερικής, της Καραϊβικής και του βορείου τμήματος της Νότιας Αμερική. Σήμερα φύεται σε μερικές περιοχές στη Νοτιοανατολική Ασία. Στα αγγλικά λέγεται soursop. Στις περισσότερες ισπανόφωνες χώρες ονομάζεται από τους περισσότερους Guanαbana, ενώ στις Φιλιππίνες είναι γνωστό ως guyabano.

Το φυτό graviola, έχει προσαρμοστεί σε περιοχές με μεγάλη υγρασία και σχετικά ζεστούς χειμώνες. Θερμοκρασίες κάτω των 5 βαθμών Κελσίου προκαλούν καταστροφές στα φύλλα και σε μικρά κλαδιά, ενώ το φυτό ξεραίνεται σε θερμοκρασίες κάτω των 3 βαθμών Κελσίου. Η γεύση του μπορεί να συγκριθεί με διάφορα άλλα φρούτα, μπορούμε αν πούμε πως πλησιάζει ένα μείγμα φράουλας και ανανά μέχρι ξινού κίτρου, καρύδας και μπανάνας. Το φρούτο είναι κάπως δύσκολο να φαγωθεί, καθώς η λευκή σάρκα του στο εσωτερικό έχει πολλούς μεγάλους σπόρους και φυτικές μεμβράνες. Για το λόγο αυτό καταναλώνεται σε χυμό περισσότερο από το να φαγωθεί ατόφιο.

Το φυτό καλλιεργείται ως γεωργική καλλιέργεια για τον αγκαθωτό πράσινο καρπό του. Εκτός από τις περιοχές που αποτελούν πατρίδα του φυτού, η graviola καλλιεργείται επίσης στη νότια Φλόριντα των ΗΠΑ, για εσωτερική κατανάλωση, σε περιορισμένη κλίμακα. Η σάρκα του φρούτου είναι λευκή και ο πυρήνας του αποτελείται από πολλά μαύρα κουκούτσια, τα οποία δεν μπορούν να χωνευτούν. Η γλυκιά του σάρκα χρησιμοποιείται για την παρασκευή χυμών, γλυκών, σιροπιών και για γεύσεις παγωτών. Στο Μεξικό το φρούτο graviola είναι κοινό επιδόρπιο.

Από άποψη θρεπτικής αξίας, το graviola είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και κυρίως φρουκτόζη. Επίσης, περιέχει βιταμίνη C, βιταμίνη B1 και βιταμίνη B2. Ο καρπός, οι σπόροι και τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως βότανα και φάρμακα από τους αυτόχθονες του Μεξικού και των υπόλοιπων περιοχών όπου το φυτό είναι ιθαγενές. Αλλά όχι μόνο αυτό.

H Graviola έχει μεγάλη ιστορία χρήσης στη βοτανοθεραπεία -από τους ιθαγενείς του Αμαζονίου- για το διαβήτη, την καταρροή, τους σπασμούς, ως αντιμικροβιακό ευρέως φάσματος κατά των βακτηρίων και των μυκήτων, κατά των παρασίτων, για τη ρύθμιση της υψηλής πίεσης του αίματος, για την κατάθλιψη, για νευρικές διαταραχές, καρδιοπάθειες, άσθμα, προβλήματα με το συκώτι, αρθρίτιδες κ.ά.

Η Graviola έχει ονομαστεί θαυματουργό δέντρο. Ενδημεί στις βροχερά δάση και στις βαθιές ζούγκλες του Αμαζονίου κατά μήκος του μεγάλου ποταμού. Τα διάφορα μέρη του, έχουν χρησιμοποιηθεί για αιώνες από γιατρούς και ιθαγενείς σαμάνους της Νοτίου Αμερικής για να θεραπεύσουν το άσθμα, τα προβλήματα του ήπατος, την αρθρίτιδα και τις καρδιακές νόσους.

Από το 1976 που πιστοποιήθηκε, φυλάχτηκε κρυφά με εσωτερικό σημείωμα, σαν ζηλότυπο μυστικό, από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου και το δέντρο Graviola (Annona Muricata) και οι θεραπευτικές του δυνάμεις θα ήταν άγνωστες στον κόσμο μέχρι που το έτος 2000 αποκαλύφθηκε στο κοινό, αφού εκατομμύρια ζωών είχαν ήδη χαθεί από τον καρκίνο αλλά και τον μεγαλύτερο σύμμαχο των καρκίνων, την χημειοθεραπεία!!!
Πάνω από 20 εργαστηριακές μελέτες, που παρέμειναν κρυφές έχουν δείξει ότι αυτό το δέντρο έχει αντικαρκινικές ιδιότητες 10.000 φορές πιο ισχυρές από την Αδριαμυκίνη, μια γνωστή ουσία που χρησιμοποιείται στις χημειοθεραπείες. Όμως αντίθετα από την Αδριαμυκίνη που αρρωσταίνει, ρίχνει τα μαλλιά και σε πολλές περιπτώσεις προκαλεί το θάνατο, η Graviola όχι μόνο δεν έχει παρενέργειες αλλά ευεργετεί ολόκληρο τον οργανισμό.

Σε εργαστηριακές μελέτες η Graviola επιλεκτικά εντοπίζει και σκοτώνει 12 διαφορετικούς τύπους καρκινοκυττάρων (χωρίς να βλάπτει τα υγιή κύτταρα) με κύριους εντοπισμούς τον μαστό, τον προστάτη, τους πνεύμονες, το παχύ έντερο και το πάγκρεας. Επιπροσθέτως ενισχύει αφάνταστα και εκτινάσσει στα ύψη το ανοσοποιητικό σύστημα κάνοντας τον ασθενή να έχει περισσότερη ενέργεια, καλύτερη υγεία και δύναμη και να βλέπει πολύ πιο αισιόδοξα τη ζωή.

Το θαυματουργό αυτό φυτό είναι ένας πολεμιστής του καρκίνου που υπακούει στο βασικό Νόμο της ζωής που είναι ΜΗΝ ΒΛΑΨΕΙΣ. Οι άνθρωποι των πόλεων δεν είχαν σχεδόν ποτέ ακούσει γι' αυτό, ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΑΠO ΑΥΤΌ ΑΛΛA EIΝΑΙ ΚΑΙ ΕΚΕIΝΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΙΣ ΘΑΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ!

Δυστυχώς μέχρι τώρα όλα αυτά τα εκπληκτικά νέα, έμειναν κλεισμένα σε συρτάρια, ενώ πολλές υποθέσεις έχουν γίνει για μυστηριώδους θανάτους ανθρώπων, που γνώριζαν. Βλέπετε η ισχυρή αυτή φυσική ουσία, δε μπορούσε να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και φυσικά δεν θα υπήρχε κέρδος για τις συγκεκριμένες πολυεθνικές. Ο μόνος λόγος που γνωρίζουμε για τη Graviola σήμερα και τα ευεργετικά της αποτελέσματα ενάντια στον καρκίνο, είναι ότι ένας εργαζόμενος σε κάποια απ' αυτές τις Φαρμακευτικές εταιρείες το ανακοίνωσε.

Ολιστικοί θεραπευτές, γιατροί και ασθενείς σε ολόκληρο τον κόσμο χρησιμοποιούν σήμερα την Graviola με εκπληκτικά αποτελέσματα. Μην περιμένετε τον δικό σας γιατρό να το ανακαλύψει. Αν ο γιατρός σας πει ότι είναι «παραμύθι», πηγαίνετε και ρωτήστε κάποιον που κατέχει το θέμα, αν βρείτε. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας θεραπεύσουν, αλλά τα χέρια τους είναι δεμένα. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας βοηθήσουν, αλλά τα μυαλά τους δεν είναι ανοιχτά. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας θεραπεύσουν και οι οποίοι θα έκαναν οτιδήποτε για να πετύχουν τον σκοπό αυτό, χωρίς να σας προκαλέσουν ζημιά.

Εδώ και χρόνια, φαρμακοβιομηχανίες και στην Ελλάδα έχουν προσπαθήσει να κατοχυρώσουν τη Γκραβιόλα, για να προλάβουν τον ανταγωνισμό της αγοράς. Επίσης πολυεθνικές προσπαθούν να απομονώσουν και να δημιουργήσουν τεχνητά αντίγραφα Graviola. Αλλά είναι αδύνατον να έχουν τα αποτελέσματα του φυτού.

Η Graviola επιλεκτικά χτυπάει τα καρκινικά κύτταρα αφήνοντας τα υγιή κύτταρα ανέπαφα. Η χημειοθεραπεία αδιακρίτως καταστρέφει όλα τα δραστήρια αναπαραγωγικά κύτταρα, ακόμα και τα απολύτως υγιή.

Σύγχρονες έρευνες σε ανεξάρτητα Πανεπιστήμια έχουν ανακαλύψει πρόσφατα ότι φύλλα από το δέντρο Graviola σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα με ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα στον καρκίνο του προστάτη και παγκρέατος. Σε μια άλλη έρευνα ανεξάρτητοι ερευνητές απέδειξαν ότι εκχυλίσματα από φύλλα Graviola είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στο να απομονώνουν και να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα των πνευμόνων.

Η πιο πρόσφατη μελέτη, που διεξάχθηκε σε Καθολικό Πανεπιστήμιο της Νότιας Κορέας, αποκάλυψε ότι δύο χημικά στοιχεία που εξάχθηκαν από τους σπόρους Graviola έδειξαν «επιλεκτική κυτταροτοξικότητα συγκρινόμενη με την Αδριαμυκίνη» προς καρκινικά κύτταρα του μαστού και του παχέως εντέρου. Τα χημικά αυτά στοιχεία στόχευσαν και σκότωσαν κακοήθη κύτταρα του μαστού και του εντέρου μέσα σε δοκιμαστικό σωλήνα - όπως ακριβώς το συχνά χρησιμοποιούμενο χημειοθεραπευτικό φάρμακο Αδριαμυκίνη.

Μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Φυσικών Προϊόντων στις Η.Π.Α, έδειξε ότι η Graviola όχι μόνο συγκρίνεται με την Αδριαμυκίνη αλλά την ξεπερνάει δραματικά σε εργαστηριακά πειράματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα χημικό στοιχείο που βρίσκεται στη Graviola σκοτώνει επιλεκτικά τα καρκινοκύτταρα του παχέως εντέρου 10.000 φορές πιο αποτελεσματικά από την Αδριαμυκίνη.

Ίσως τα πιο εξέχοντα αποτελέσματα της έρευνας για την Graviola, είναι ότι η Graviola χτυπά επιλεκτικά τα εχθρικά κύτταρα αφήνοντας ανέπαφα τα υγιή. Αντίθετα η χημειοθεραπεία καταστρέφει αδιάκριτα όλα τα ενεργά αναπαραγωγικά κύτταρα, ακόμα και τα υγιή μαλλιά και τα κύτταρα του στομάχου. Αυτός είναι και ο λόγος ότι ο άνθρωπος που την παίρνει υποφέρει συνεχώς από φοβερή ναυτία εκτός από την ολική φαλακρότητα.

Κάποιοι γιατροί-θεραπευτές συνιστούν, αν χρησιμοποιήσετε Graviola, η οποία μειώνει την κυτταρική ενέργεια της κακοήθειας, να μην χρησιμοποιείτε συνένζυμα CoQ10, τα οποία βοηθούν τα υγιή κύτταρα να παράγουν αερόβια ενέργεια, επειδή αυτό μπορεί να αυξήσει την παραγωγή της κυτταρικής ενέργειας. Αν όμως σκεφτούμε ότι θέλουμε να βοηθήσουμε όλα τα κύτταρα στο σώμα μας να παράγουν αερόβια ενέργεια για να γίνουν πιο ανθεκτικά στον καρκίνο, ο οποίος χρησιμοποιεί κυρίως αναερόβια παραγωγή ενέργειας, τότε είναι φανερό ότι τα ευεργετήματα των συνενζύμων Q10 και άλλων συμπληρωμάτων που παράγουν οξυγόνο, μπορούν να ισοφαρίσουν κάθε πιθανή μικρή μείωση στην αποτελεσματικότητα της Graviola.

Η Graviola χρησιμοποιείται επίσης για τη μείωση των πυρετών, σκοτώνει τα παράσιτα και μειώνει τους πόνους των μυών εκτός από την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος και τη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Σαν συμπληρώματα διατροφής, η Graviola ενεργεί με διπλό σκοπό, όπως όλα τα φυσικά βότανα και οι βιταμίνες, Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που θέλουν να τα θέσουν υπό έλεγχο και σταδιακά να τα εξαφανίσουν. Για παράδειγμα, αν παίρνουμε την Graviola για την καταπολέμηση μιας άσχημης ημικρανίας, βοηθάμε επίσης, ταυτόχρονα, σε κάποια ασθένεια του στομάχου και για την καταπολέμηση μια άσχημης κατάθλιψης και επίσης έχουμε καλό και υγιές δέρμα ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Όλες οι βιταμίνες και τα μέταλλα δίνουν ΌΛΑ τα στοιχεία που χρειάζεται το σώμα μας.

Κάνναβις

Ομάδα Αμερικανών ειδικών σε άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Molecular Cancer Therapeutics υποστηρίζει ότι, συστατικό της Ινδικής Κάνναβης μπορεί να εμποδίσει τον καρκίνο του μαστού να δώσει μεταστάσεις σε άλλα σημεία του σώματος. Ερευνητική ομάδα από το Ιατρικό Ερευνητικό Ινστιτούτου της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον δρ Σον Μακ Aλιστερ, ευελπιστούν ότι η κανναβιδιόλη (cannabidiol ή CBD), μπορεί να είναι μια μη τοξική εναλλακτική λύση στη χημειοθεραπεία.

Σε αντίθεση με την ινδική κάνναβη, η κανναβιδιόλη δεν έχει ψυχο-ενεργές ιδιότητες, επομένως η χρήση της δεν παραβαίνει τους νόμους. Σπεύδουν, πάντως, να διευκρινίσουν ότι σε καμιά περίπτωση δεν συστήνουν τη χρήση ινδικής κάνναβης σε άτομα που πάσχουν από καρκίνο του μαστού. Προσθέτουν, επίσης, ότι είναι απίθανο οι αποτελεσματικές συγκεντρώσεις της κανναβιδιόλης στον οργανισμό να επιτυγχάνονται διά του καπνίσματος ινδικής κάνναβης. Η κανναβιδιόλη δρα μπλοκάροντας τη δραστηριότητα του γονιδίου Id-1, το οποίο πιστεύεται ότι ευθύνεται για την επιθετική εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων μακριά από το αρχικό σημείο του όγκου. Προηγούμενη μελέτη για την κανναβιδιόλη είχε δείξει ότι μπορεί να μπλοκάρει τους επιθετικούς καρκίνους του εγκεφάλου. Η παρούσα μελέτη δείχνει ότι έχει παρόμοια επίδραση και στα καρκινικά κύτταρα του μαστού, σε εργαστηριακό περιβάλλον.

Η κανναβιδιόλη, λοιπόν, προσφέρει ελπίδα μη τοξικής θεραπείας που θα μπορεί να επιτύχει τα ίδια αποτελέσματα, αλλά χωρίς τις επώδυνες παρενέργειες. Αξίζει να σημειωθεί, ότι ήδη αρκετά αντικαρκινικά φάρμακα με φυτικά συστατικά είναι διαθέσιμα, όπως η χημική ουσία vincristine που εξάγεται από ένα είδος λουλουδιού που ονομάζεται Μυρτιά της Μαδαγασκάρης και χορηγείται στην αντιμετώπιση των καρκίνων του μαστού και των πνευμόνων.

Σε ολόκληρο τον κόσμο περισσότερες από 400.000 γυναίκες πεθαίνουν από καρκίνο του μαστού το χρόνο, ενώ εκτιμάται ότι ποσοστό 8% με 9% των γυναικών θα αναπτύξουν καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αν ο καρκίνος διαγνωσθεί αρκετά γρήγορα, πριν επεκταθεί πέραν του μαστού, το πενταετές ποσοστό επιβίωσης των γυναικών με καρκίνο του μαστού ξεπερνά το 95%. Παρ' όλες όμως τις προόδους στη διάγνωση και τη θεραπεία, ο καρκίνος του μαστού αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με τον καρκίνο στις γυναίκες, και την υπ' αριθμό τρία αιτία θανάτου συνολικά στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μετά την αρχική θεραπεία, περίπου 50% των ασθενών αναπτύσσουν μεταστατικό (προχωρημένο) καρκίνο του μαστού (MBC). Μετά την αρχική διάγνωση μεταστατικού καρκίνου του μαστού, ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης αυτών των ασθενών είναι 18 έως 30 μήνες.

Σελήνιο

Σελήνιο, το μοναδικό μεταλλικό στοιχείο που κρατά τον άνθρωπο νέο, υγιή, δυνατό. Γιατί χρειαζόμαστε Σελήνιο για να σταματήσουμε τη γήρανση και την κατάρρευση του ανοσοποιητικού συστήματος: Αν δεν παίρνουμε αρκετό Σελήνιο, τα κύτταρα μας είναι ευάλωτα στους ιούς, στον καρκίνο, στις καρδιοπάθειες και άλλα συμπτώματα επιταχυμένης γήρανσης. Για να διατηρήσουμε τη νεότητα μας πρέπει να παίρνουμε χαμηλής συγκέντρωσης συμπληρώματα Σεληνίου, όπως κάνουν πολλοί ερευνητές, γνώστες και έξυπνοι άνθρωποι, που ξέρουν να αναλαμβάνουν ΕΥΘΥΝΗ.

Φανταστείτε μια ουσία η οποία θα μπορεί να συγκρατεί τους επικίνδυνους ιούς, μεταξύ των οποίων και τον ιό του AIDS, έτσι ώστε να μην μπορούν να εκδηλωθούν, να ξεφύγουν από τα κύτταρα και να εξαπλωθούν, σκορπώντας την καταστροφή και το θάνατο. Αυτή η ουσία είναι το Σελήνιο –ένα πανίσχυρο αντιοξειδωτικό και ουσιαστικό μεταλλικό ιχνοστοιχείο με ποικίλες αντιγηραντικές ιδιότητες. Όταν τα κύτταρα σας έχουν χαμηλά επίπεδα σεληνίου, όπως συμβαίνει καθώς αυξάνεται η ηλικία – η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος εξασθενεί και έχετε περισσότερες πιθανότητες να προσβληθείτε από διάφορες λοιμώξεις, καρκίνο και καρδιοπάθειες.
Το Σελήνιο δεν είναι μόνο ένα αυτοδύναμο αντιοξειδωτικό, αλλά επιπλέον συμμετέχει ενεργά, ως δομικό στοιχείο, στο σχηματισμό της Γλουταθειόνης Περοξειδάσης, ενός από τα σημαντικότερα ενζυμα του σώματος μας, που εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες και ιδιαίτερα αυτές που επιτίθενται στα λιπαρά μόρια και τα οξειδώνουν. Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι ένα μεγάλο μέρος της αντιγηραντικής δύναμης του σεληνίου οφείλεται στην ικανότητα του να αυξάνει την παραγωγή αυτού του ενζύμου, που καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες, της Γλουταθειόνης Περοξειδάσης.
ΤΑ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Καθώς αυξάνεται η ηλικία μας τα επίπεδα του Σεληνίου μειώνονται. Σύμφωνα με μια ιταλική έρευνα, η συγκέντρωση του Σεληνίου στο αίμα μειώνεται κατά 7% μετά την ηλικία των εξήντα και κατά 24% μετά την ηλικία των εβδομήντα πέντε.
Τα χαμηλότερα επίπεδα Σεληνίου υποδηλώνουν χαμηλότερα επίπεδα αντιοξειδωτικής δράσης στο αίμα και στα κύτταρα μας. Οι άνθρωποι που έχουν χαμηλά επίπεδα Σεληνίου έχουν μεγαλύτερα ποσοστά καρδιακών νοσημάτων, καρκίνου και αρθρίτιδας.
ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΕΛΗΝΙΟ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΑ ΤΗ ΓΗΡΑΝΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ
* Έχει αντικαρκινική δράση: Όπως υπογραμμίζει ο Δρ Ντόναλντ Τζ. Λισκ, ειδικός στο Σελήνιο και στις ιδιότητες του, στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ των ΗΠΑ, «το Σελήνιο αποτελεί ισχυρό χημειοπροστατευτικό παράγοντα». Έχει αποδειχτεί ότι σε πειραματόζωα το Σελήνιο εμποδίζει την ανάπτυξη διαφόρων μορφών καρκίνου , ακόμα και σε ποσοστό 100%. Σε όλο τον κόσμο, τα άτομα που έχουν χαμηλά επίπεδα Σεληνίου στο αίμα τους και ακλουθούν διατροφή φτωχή σε σελήνιο έχουν υψηλότερα ποσοστά καρκίνου του μαστού, του εντέρου, του ήπατος, του δέρματος, των πνευμόνων και της τραχείας.
Πρόσφατη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αριζόνα και στην οποία συμμετείχαν χίλιοι επτακόσιοι ηλικιωμένοι Αμερικανοί έδειξε ότι τα άτομα που είχαν χαμηλότερα επίπεδα Σεληνίου στο αίμα είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν πολύποδες, μικρούς όγκους που μπορεί να εξελιχτούν σε καρκίνο του εντέρου. Στην πραγματικότητα, το ένα τρίτο αυτών που εμφάνισαν πολύποδες είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα Σεληνίου στο αίμα.
Αντίθετα μόλις το 9% αυτών που ανέπτυξαν πολύποδες είχαν τα υψηλότερα επίπεδα σεληνίου στο αίμα. Το Σελήνιο έχει τόσο αξιόλογες αντικαρκινικές ιδιότητες, ώστε σήμερα δοκιμάζεται η χρήση του, σε δόσεις των 200mg ημερησίως, στα πλαίσια κλινικών μελετών που πραγματοποιούνται σε ανθρώπους προκειμένου να διαπιστωθεί αν και κατά πόσο μπορεί να αποτρέψει τον καρκίνο του εντέρου και του δέρματος.
Πράγματι, σε μελέτες που πραγματοποίησε το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο στο Λινξιάν της Κίνας (μελέτη σε 300.000 άτομα μαζί με το Πανεπιστήμιο Cornell των ΗΠΑ σχετικά με το σελήνιο επί 10 έτη), το Σελήνιο ήταν ένα από τα αντιοξειδωτικά συμπληρώματα που περιόρισε σημαντικά το ποσοστό θανάτου από καρκίνο. Το Σελήνιο μπορεί επίσης να είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην αποτροπή του καρκίνου των πνευμόνων.
Ο καθηγητής παθολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών κ. Σ. Καραγιαννόπουλος βασιζόμενος σε πλήθος μελετών, αναφέρει πως το σελήνιο – είναι ένα ιχνοστοιχείο όπως ο σίδηρος – είναι αντικαρκινικό.
Μια πρόσφατη μεγάλης κλίμακας ολλανδική μελέτη, στην οποία συμμετείχαν περί τα τρεις χιλιάδες ηλικιωμένα άτομα, έδειξε ότι η λήψη Σεληνίου μέσω της διατροφής περιορίζει κατά το ήμισυ τον κίνδυνο να προσβληθεί κανείς από καρκίνο των πνευμόνων. Το Σελήνιο  καταπολεμά τον καρκίνο αποτρέποντας τις μεταλλάξεις, αποκαθιστώντας τις βλάβες που έχουν υποστεί τα κύτταρα και ενισχύοντας τις λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος.
* Προστατεύει από τα καρδιακά νοσήματα: Oι μελέτες δείχνουν ότι τα χαμηλά επίπεδα σεληνίου μπορεί να μας κάνουν πιο ευάλωτους στις καρδιοπάθειες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μεγάλης Φινλανδικής μελέτης, τα άτομα με τα χαμηλότερα επίπεδα Σεληνίου στο αίμα είχαν τριπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο σε σχέση με τα άτομα που είχαν τα υψηλότερα επίπεδα σεληνίου στο αίμα.
Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι όσο χαμηλότερα είναι τα επίπεδα του Σεληνίου στο αίμα, τόσο μεγαλύτερος είναι ο βαθμός της απόφραξης των αρτηριών, όπως προσδιορίστηκε με τη βοήθεια αγγειογραφημάτων (των ακτινογραφιών της καρδίας). Προφανώς το σελήνιο μπορεί να προστατέψει την καρδιά σας ποικιλοτρόπως. Προστατεύει τις αρτηρίες αποτρέποντας τη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων που έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό θρόμβων, που με τη σειρά τους οδηγούν σε εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια. Το Σελήνιο εμποδίζει την οξείδωση της «κακής» χοληστερόλης LDL που θεωρείται ότι αποτελεί το πρώτο βήμα στην απόφραξη των αρτηριών.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επαρκής λήψη Σεληνίου είναι απαραίτητη αν θέλουμε να έχουμε καλή υγεία και τη δυνατότητα να ζήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο», υποστηρίζει ο Δρ Σέελντον Σολ Χέντλερ, γιατρός του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο.
* Αναζωογονεί το ανοσοποιητικό σύστημα: Η λήψη Σεληνίου μπορεί να αναζωογονήσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να το κάνει δυνατό και ρωμαλέο όπως ήταν σε νεότερη ηλικία. Αυτό ανακάλυψαν ερευνητές του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών. Στα πλαίσια μιας μελέτης, οι ερευνητές χορήγησαν σε μια ομάδα ηλικιωμένων είτε 100mg Σεληνίου, είτε ένα ουδέτερο, αδρανές δισκίο (dummy pill) για χρονικό διάστημα έξι μηνών.
Όπως ήταν αναμενόμενο, το χορηγούμενο Σελήνιο προκάλεσε την αύξηση των επιπέδων του Σεληνίου στο αίμα των ηλικιωμένων –που σχεδόν διπλασιάστηκαν μέσα σε δυο μήνες. Ακόμα πιο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι η αντίδραση των λεμφοκυττάρων στα μιτογόνα- που αποτελεί δείκτη της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος- η οποία ήταν χαμηλή στους ηλικιωμένους, αυξήθηκε κατά 79%, φτάνοντας τα επίπεδα που παρατηρούνται συνήθως σε ποιο νέους και υγιείς ανθρώπους.
* Καταπολεμά τις λοιμώξεις: Το Σελήνιο μπορεί να συμβάλει στον έλεγχο των ιών και των λοιμώξεων, όπως έδειξαν αξιοσημείωτες νέες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν από ερευνητές του υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα των μελετών έδειξαν κάτι πολύ εντυπωσιακό. Σε ποντίκια που χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα και στα οποία χορηγούνταν τροφές ανεπαρκείς σε Σελήνιο ή βιταμίνη Ε, ένας φυσιολογικά αβλαβής ιός μετατράπηκε σε επιθετικό ίο , προκαλώντας σοβαρές βλάβες στον καρδιακό μυ.
Οι ερευνητές Όρβιλ Α. Λέβαντερ του υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ και Μελίντα Α. Μπεκ του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας εξήγησαν ότι δίχως αρκετή βιταμίνη Ε και σελήνιο η αντιοξειδωτική άμυνα των πειραματόζωων ήταν αδύναμη, επιτρέποντας στον ιό να μεταλλαχτεί και να μετατραπεί σε επικίνδυνο ιό, κάτι ανάλογο δηλαδή με τη μετάλλαξη του Δρ. Τζέκιλ σε κ. Χάιντ. Αντίθετα, στα ποντίκια που κατανάλωναν τροφές με επαρκείς ποσότητες σεληνίου και βιταμίνης Ε, ο ιός δεν εκδηλώθηκε προκαλώντας βλάβες στον καρδιακό μυ. Τα δεδομένα αυτά κάνουν τους ερευνητές να πιστεύουν ότι η έλλειψη σεληνίου ενδέχεται να απελευθερώνει το μένος πολλών άλλων δυνητικά επικινδύνων ιών.
* Περιορίζει την εξάπλωση του Συνδρόμου Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (AIDS): Το σελήνιο μπορεί να είναι κλειδί στη εξάπλωση του AIDS. Σε πολλούς ασθενείς που έπασχαν από AIDS βρέθηκαν χαμηλά επίπεδα σεληνίου. Σήμερα οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο ιός του AIDS μειώνει σταδιακά το σελήνιο από το από το σώμα και όταν τα επίπεδα του πλέον εξαντληθούν, τότε ο ιός βγαίνει από το κύτταρο που έχει προσβάλει προς αναζήτηση νέων αποθεμάτων σεληνίου και έτσι επιτίθεται σε άλλα υγιή κύτταρα, με αποτέλεσμα να εξαπλώνεται η λοίμωξη.
Ο Γκέχαρτ Σράουζερ, επίτιμος καθηγητής βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, επισημαίνει τα εξής. “Όσο υπάρχει αρκετό σελήνιο στα κύτταρα, ο ιός παραμένει σε αυτά. Όταν εξαντληθεί το σελήνιο, τότε ο ιός μπορεί να κάνει μεταστροφή σε υψηλό βαθμό αναπαραγωγής, προκαλώντας πλήρη εκδήλωση του AIDS.” H ιδιότητα του Σεληνίου να κάμπτει την εξάπλωση ενός τόσου λοιμογόνου ιού, όπως ο HIV, προβληματίζει τους ειδικούς και μπορεί να έχει συνέπειες σε όλους τους τύπους ιογενών λοιμώξεων.
* Καταπολεμά το άγχος: Αν ανησυχείτε για τη γήρανση του οργανισμού σας, το Σελήνιο μπορεί να δώσει απάντηση στην αγωνιά σας. Όπως έδειξε μια διπλή τυφλή μελέτη που πραγματοποιήθηκε από τους ψυχολόγους Ντέιβιντ Μπέντον και Ρίτσαρντ Κουκ του Πανεπιστημίου του Σουόνσι στην Ουαλία, η λήψη 100mg σεληνίου ημερησίως είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του άγχους, της κατάθλιψης και της κόπωσης των πενήντα αντρών και γυναικών που συμμετείχαν στη μελέτη.
Η ψυχική διάθεση των ατόμων που έλαβαν σελήνιο βελτιώθηκε εντυπωσιακά και μάλιστα τη σημαντικότερη βελτίωση σημείωσαν τα άτομα που είχαν χαμηλότερα επίπεδα σεληνίου. Στα άτομα αυτά παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη μείωση των επιπέδων του άγχους. Παράλληλα, άλλες μελέτες έδειξαν ότι στους ηλικιωμένους, στους οποίους χορηγείται Σελήνιο σε συνδυασμό με βιταμίνη Ε η άλλες αντιοξειδωτικές ουσίες, παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση της ψυχικής διάθεσης και των διανοητικών λειτουργιών, καθώς και αυξημένη ροη του αίματος στον εγκέφαλο.
ΤΑ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΤΙΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ
Ντόναλντ Τζ. Λίσκ,  Διακεκριμένη αυθεντία στο σελήνιο και καθηγητής τοξικολογίας στο Πανεπιστήμιο Κορνελ των ΗΠΑ. Ο Δρ. Λισκ παίρνει ένα συμπλήρωμα των 100 mg Σεληνίου και τρώει 4 έως 8 φιστίκια Βραζιλίας που περιέχουν υψηλή συγκέντρωση σεληνίου ημερησίως.
ΤΟ ΦΥΣΤΙΚΙ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ: Ο ΞΗΡΟΣ ΚΑΡΠΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ: Ένα φιστίκι Βραζιλίας ισοδυναμεί με ένα δισκίο σεληνίου. Συμφώνα με την ανάλυση του Πανεπιστημίου Κορνέλ, αυτό ισχύει για τα φιστίκια Βραζιλίας που βρίσκονται ακόμα μέσα στο κέλυφος τους. Ένα φιστίκι Βραζιλίας μέσα στο κέλυφος του περιέχει κατά μέσο όρο 100mg Σεληνίου (ενώ μια τυπική ταμπλέτα συμπληρώματος σεληνίου περιέχει 50 η 100mg). Ο λόγος είναι ότι τα εισαγόμενα φιστίκια που βρίσκονται ακόμα μέσα στο κέλυφος τους έχουν αναπτυχτεί σε περιοχές της ζούγκλας της Βραζιλίας όπου το έδαφος είναι πλούσιο σε Σελήνιο. Από την άλλη πλευρά, τα φιστίκια Βραζιλίας που κυκλοφορούν στο εμπόριο καθαρισμένα (δίχως το κέλυφος τους) προέρχονται από μια άλλη περιοχή της Βραζιλιας όπου το χώμα έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε Σελήνιο. Τα φιστίκια αυτά περιέχουν κατά μέσο όρο 12 έως 25mg Σεληνιου ανά φιστίκι, ποσότητα που ωστόσο εξακολουθεί να είναι αρκετά σημαντική.
* Ποιες τροφές περιέχουν σελήνιο: Σελήνιο υπάρχει στα -ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ και χωρίς δηλητήρια -δημητριακά, στους ηλιόσπορους, καθώς και στο σκόρδο. Όμως τίποτα δεν συγκρίνεται με τα φιστίκια Βραζιλίας που ευδοκιμούν στα πλούσια σε σελήνιο χώματα των δασών τον Αμαζόνιο.
Χρειαζόμαστε συμπλήρωμα σεληνίου; Αυτονόητο δεν είναι; Ναι φυσικά το χρειαζόμαστε ! και μάλιστα, όπως υποστηρίζει ο Δρ Λίσκ, για καλύτερη προστασία από τον καρκίνο χρειαζόμαστε 100 έως 200 mg ημερησίως.
* Πότε φτάνει κανείς στην υπερδοσολογια: Το σελήνιο σε υπερβολικά υψηλές δόσεις μπορεί να είναι τοξικό (μπορεί να προκαλέσει τριχόπτωση ή ξηροδερμία), γι αυτό καλό είναι να μην γίνεται κατάχρηση στην κατανάλωση του. Ακόμα και η υπερβολική κατανάλωση φιστικιών Βραζιλίας μπορεί να είναι τοξική για το ήπαρ, όπως έχουν δείξει δοκιμές που έγιναν σε πειραματόζωα. Όμως, όπως εξηγεί ο Δρ Λίσκ, για να προκληθεί τοξικότητα θα πρέπει να καταναλώνει κανείς 2.500mg ημερησίως. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι οι ψαράδες στην Ιαπωνία καταναλώνουν περισσότερο από 500mg σελήνιο δίχως συμπτώματα τοξικότητας. Ωστόσο έχει αναφερθεί στη βιβλιογραφία ότι κάτοικοι της Κίνας έχουν παρουσιάσει σοβαρά συμπτώματα τοξικότητας έπειτα από κατανάλωση 5.000mg σεληνίου ημερησίως. Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος να υπερβεί κανείς την αντιγηραντική δόση των 200-300mg ημερησίως, η οποία, όπως ισχυρίζονται οι ειδικοί, είναι απόλυτα ασφαλής.
Την σπουδαιότερη δουλειά πάνω στο Σελήνιο την έχει κάνει ο Γεωγραφικός γιατρός Harold Foster Md: Ο γιατρός βρισκόταν στην Αφρική μελετώντας εκτοπισμένους πληθυσμούς λόγω κάποιου εμφύλιου πολέμου. Ένας πληθυσμός είχε εκτοπισθεί σε περιοχή από μπάζα ορυχείου Σεληνίου. Το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού ήταν ασθενείς με Aids. Εκείνο που του προκάλεσε κατάπληξη ήταν ότι οι ασθενείς χωρίς προφανή λόγο θεραπευόντουσαν και ξανά αρρώσταιναν, και αυτό να γίνεται σε κύκλους. Φυσικά οι άνθρωποι έτρωγαν ότι μπορούσαν να φυτέψουν στα μπάζα. Κάνοντας την ερευνά του βρήκε ότι το «μυστικό» ήταν το Σελήνιο.
Έτσι μπόρεσε να καθορίσει την ποσότητα που πρέπει να λαμβάνει ο ασθενής για να θεραπευτεί, με αποτέλεσμα ήταν να θεραπεύσει 100.000 ασθενείς από Aids, Καρκίνο, Ηπατίτιδα C, Σκλήρυνση κατά πλάκας, Σχιζοφρένεια και Αλτζχάιμερ.
Η θεραπεία του H.Foster κρατάει τρεις μήνες, γιατί ο οργανισμός χρειάζεται ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΟΥ. Η δοσολογία είναι 1.200mcg κάθε μέρα τον πρώτο μήνα, 800mcg τον δεύτερο μήνα και τρίτο μήνα. Μετά για συντήρηση 400mcg για τρείς μήνες.
Το FDA αναγκάστηκε να κάνει ένα τεστ για την επαλήθευση της θεραπείας του H.Foster σε 80 ασθενείς Aids. Στους 40 ασθενείς χορήγησαν πλασέμπο και στους άλλους 40 ΜΟΝΟΝ 200mcg, αντί 1200mcg !!!!! Σε τρεις μήνες οι 20 από τους 40 θεραπεύτηκαν και στους άλλους 20 μειώθηκε δραματικά το φορτίο των ιών !!!
Ως προς την τοξικότητα του Σεληνίου, αυτή αρχίζει σε δοσολογία πάνω από 3.000mcg και συνήθως προκαλεί μόνο τριχόπτωση ή ξηροδερμία. Μόνο μεγαλύτερες δόσεις είναι πραγματικά τοξικές για τον οργανισμό.

Υπεροξείδιο του Υδρογόνου (H2O2) - Η απαγορευμένη πανάκεια

Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται κατά 70%-80% από νερό, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου (89%) είναι οξυγόνο. Σχεδόν όλη η βιολογική ενέργεια του ανθρώπου πηγάζει από αυτό το δομικό στοιχείο, χάρη στο οποίο ο οργανισμός παραμένει ζωντανός και σε καλή κατάσταση. Απόδειξη είναι το ότι ένας άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει εβδομάδες χωρίς φαγητό, αρκετές μέρες χωρίς νερό, αλλά μόνο λίγα λεπτά χωρίς οξυγόνο.

Ο θεμελιώδης ρόλος του για τη διατήρηση της ζωής οδήγησε πολλούς επιστήμονες να μελετήσουν το ίδιο το οξυγόνο, καθώς και τη σχέση που μπορεί να έχει η έλλειψη του με την εμφάνιση ασθενειών, αλλά και την πιθανή αξιοποίηση του για την ανάκτηση της υγείας.

Το γενικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από το σύνολο των μελετών είναι ότι η πρωταρχική αιτία των περισσότερων ασθενειών συνδέεται -σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό- με την ανεπαρκή παρουσία του, κυρίως σε κυτταρικό επίπεδο, και ότι η ενίσχυση του οργανισμού με επιπλέον οξυγόνο δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την πρόληψη ή καταπολέμηση της παθογένειας (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).

Μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις για τη δύναμη του οξυγόνου στη θεραπευτική διαδικασία πραγματοποιήθηκε το 1931.

Ο δρ. Otto Warburg κέρδισε το βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία και Ιατρική, όταν απέδειξε ότι, οι ιοί δεν μπορούν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν σε περιβάλλοντα πλούσια σε οξυγόνο, επειδή είναι αναεροβικοί.

Επιπλέον, ο Warburg μέσω των πειραμάτων του διαπίστωσε ότι η αφαίρεση οξυγόνου από το κύτταρο κατά 35%, το μετατρέπει σε καρκινικό.

Υποστήριξε ότι, η βασική αιτία του καρκίνου είναι η ανεπαρκής οξυγόνωση των κυττάρων και ότι, αν αντιστρέψουμε αυτό το δεδομένο, ο καρκίνος θα μπορούσε να νικηθεί (Otto Warburg, The prime cause and prevention of cancer, 30/6/1966).

Μετέπειτα μελέτες του ίδιου του Warburg και άλλων επιστημόνων συμπέραναν ότι, σχεδόν όλες οι τοξίνες και τα βακτήρια εξουδετερώνονται σε περιβάλλοντα πλούσια σε οξυγόνο (Otto Warburg, The prime cause and prevention of cancer) Κάποιες από τις θεραπείες που αναπτύχθηκαν με κεντρικό γνώμονα την παραπάνω διαπίστωση ονομάστηκαν «οξειδωτικές» γιατί, από τη μια, προκαλούν οξείδωση των προσβεβλημένων από βλαβερούς μικροοργανισμούς κυττάρων και, από την άλλη, θωρακίζουν τα υγιή κύτταρα οξυγονώνοντας τα.

Το υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2O2) συγκαταλέγεται σε αυτές και, μαζί με το όζον (Ο2), συνιστούν τις βιο-οξειδωτικές θεραπείες. Ο μηχανισμός δράσης τους είναι παρόμοιος: όταν διαλύονται μέσα στο σώμα, απελευθερώνουν το επιπλέον άτομο οξυγόνου που εμπεριέχεται στη μοριακή τους σύνθεση, δημιουργώντας ένα καλά οξυγονωμένο περιβάλλον που έχει διπλή αποστολή: την πρόληψη και τη θεραπεία.

Ωστόσο, η ιατρική και φαρμακευτική βιομηχανία επιμένουν να μην εκμεταλλεύονται αυτές τις θεραπευτικές λύσεις - προφανώς επειδή δεν τους δίνεται κανένα οικονομικό κίνητρο. Τόσο το όζον όσο και το υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι ουσίες που δεν μπορούν να πατενταριστούν και το κόστος παρασκευής τους είναι εξαιρετικά χαμηλό.

Επιπλέον, αν η θεραπευτική δράση τους αφορά όντως στο σύνολο των ασθενειών, τις μετατρέπει σε απειλή για την καθιερωμένη βιομηχανία ακριβών συμπτωματικών φαρμάκων και πολυδάπανων ιατρικών πρακτικών. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που το σύστημα δεν χρηματοδοτεί και επίσημες έρευνες που θα αποδείκνυαν την αξία τους (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).

Πρωτοπόρος στην εκμετάλλευση αυτής της θεραπείας, της οποίας θεωρείται και πατέρας, υπήρξε ο δρ. Richard Willhelm. Κατά τη δεκαετία του 1940, ίδρυσε, τον οργανισμό Επιμορφωτικού Ενδιαφέροντος για το Υπεροξείδιο του Υδρογόνου (ECHO) θέλοντας να διαδώσει τα θεραπευτικά οφέλη του. Ο ίδιος το χρησιμοποίησε σε ασθενείς, βλέποντας πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε δερματικά προβλήματα, πολιομυελίτιδα και διανοητικές ανωμαλίες που προκύπτουν από βακτηριακές μολύνσεις.

Προτού το ανακαλύψει ο Willhelm, ο βρετανός γιατρός Τ. Η. Oliver το είχε χορηγήσει πρώτος με ενδοφλέβιες ενέσεις σε 25 ασθενείς που έπασχαν από πνευμονία. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό: το ποσοστό θνησιμότητας από την ασθένεια έπεσε από το 80% στο 48% και η ενδοφλέβια έγχυση υπεροξειδίου του υδρογόνου έγινε το μυστικό όπλο αντιμετώπισης της επιδημίας πνευμονίας που ξέσπασε λίγο μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1950, ο δρ. Reginald Holman διεξήγαγε πειράματα, στα οποία χορηγούσε υπεροξείδιο του υδρογόνου 0,45%, διαλυμένο στο νερό, το οποίο στη συνέχεια έπιναν ποντίκια με καρκινικούς όγκους. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του, οι όγκοι εξαφανίστηκαν τελείως εντός ενός διαστήματος μεταξύ 15 και 60 ημερών (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).

Πρόκειται για ελάχιστες περιπτώσεις της άγνωστης ιστορίας της θεραπευτικής δύναμης της ουσίας, οι οποίες αναφέρονται στο βιβλίο της Madison Cavanaugh The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases (Η θεραπεία του ενός λεπτού: το μυστικό για να γιατρέψεις σχεδόν όλες τις ασθένειες). Στο ίδιο βιβλίο έχουν συγκεντρωθεί και οι γνώμες ειδικών επιστημόνων που υποστηρίζουν τις εκπληκτικές ιδιότητες του υπεροξειδίου του υδρογόνου και γενικότερα των βιο-οξειδωτικών θεραπειών σε όλο το φάομα των ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης, και της τριπλής μάστιγας: AIDS, καρκίνος και καρδιακά προβλήματα.

Το 1993, ο Αμερικανός ερευνητής δρ. Charles H. Farr προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ στην Ιατρική, για την εργασία του σχετικά με την ευεργετική δράση του Υπεροξειδίου του Υδρογόνου στην καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Συμφωνά με την έρευνα του, τα κοκκιοκύτταρα (είδος λευκών αιμοσφαιρίων) παράγουν την ουσία που αμύνεται εναντίον βακτηρίων, παρασίτων και ζυμομυκήτων που προσβάλουν τον οργανισμό, ρυθμίζει τις ορμόνες και το σάκχαρο του αίματος, και αποτελεί απολυμαντικό, αντισηπτικό και οξειδωτικό παράγοντα (C. Η. Farr, The therapeutic use of H2O2, Townsend letter for Doctors, 1987).

Ο δρ. David G. Williams, ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες φυσικών θεραπειών, αναφέρει: « Ο αρχικός σκεπτικισμός μου για τη θεραπευτική λήψη υπεροξειδίου του υδρογόνου με οδήγησε σε ενδελεχή έρευνα, κλινική εργασία και πειραματισμό. Καταλαβαίνω ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων πιθανότατα δεν θα πειστεί ποτέ, ωστόσο εγώ είμαι πεπεισμένος ότι το H2O2 είναι ασφαλές, διαθέσιμο και με εξωφρενικά μικρό κόστος. Αλλά το καλύτερο απ' όλα είναι ότι λειτουργεί» Ρωτήστε τον Φαρμακοποιό σας.

(David G. Williams, The many benefits of hydrogen peroxide, 17/7/2003)

Ο παθολόγος William C. Douglas προσθέτει ότι η ουσία «μπορεί να χορηγηθεί σχεδόν σε κάθε παθολογική περίπτωση, συχνά με εξαιρετικά αποτελέσματα» (William C. Douglas, MD, Hydrogen Peroxide: Medical Miracle, Second opinion publishing, 1996).

Αμυγδαλέλαιο και περί Καρκίνου

 Το αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6, Β17 και ιχνοστοιχεία.

Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης.

Η αμυγδαλίνη είναι το πικρό συστατικό των αμυγδάλων και μια πιθανή τοξίνη αφού μπορεί να απελευθερώσει κυανίδη στον οργανισμό. Η αμυγδαλίνη θεωρείται ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά.

Έχει υποστηριχθεί, ότι με τον αποκλεισμό των πικρών ουσιών – μόνο ηδονή και ευχαρίστηση στο λάρυγγά μας είναι το σύνθημά μας – αποκλείσαμε μια από τις 4 βασικές γεύσεις: αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό. Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία. Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα. Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με ην ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.

Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη». Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης: 

"Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο και τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, ούτε φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο απ΄όλα διαχωριστεί και μείνει μόνο του τότε φαίνεται να προκαλεί βλάβη."

 Αν τρώμε πολλά γλυκά και υδρογονάνθρακες και έχει γίνει το σώμα μας σοκολάτα και Ζαχαροπλαστείο, έχει επέλθει ανισορροπία. Η επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού θα το πληρώσουμε και μάλιστα ακριβά. Οι όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.

 Αυτό απέδειξε ο Warburg. Το 2001 ένα ιατρικό συνέδριο στην Καρλσρούη της Γερμανίας, επιβεβαίωσε την παροιμία: «ότι είναι πικρό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι». Τονίστηκε ότι οι πικρές ουσίες, συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης.

Οι κινήσεις του στομάχου και του εντέρου εντείνονται και επιταχύνεται η προώθηση της τροφής. Διεγείρουν την έκκριση χολής και παγκρέατος, βελτιώνουν την πέψη των λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών.

Μειώνεται η αίσθηση του φουσκώματος και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Μέσω της βελτίωσης απορρόφησης της βιταμίνης Β12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων, όπως και του σιδήρου. Οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν και τη δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό ΡΗ) στον οργανισμό. Και δρουν μ΄αυτό τον τρόπο ενάντια στην υπεροξείδωση του αίματος. 

Σε περίπτωση συστηματικής λήψης των πικρών ουσιών: 

1) δυναμώνει το συκώτι.

Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πως λοιπόν θα έχουμε παραγωγή πρώτης ποιότητας χολής, να διαλύει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά;

Τροφοδοτώντας με ζάχαρη το συκώτι δεν παράγουμε πικρή χολή. 

2) Βελτιώνεται ο μεταβολισμός και με τον τρόπο αυτό μειώνεται και η χοληστερίνη. Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Ο καθένας το καταλαβαίνει. Το σάκχαρο προέρχεται από την κατάχρηση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών και η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα, έλεγε ο Ιπποκράτης. Πικρές ουσίες, όπως η Clucosonalat Sinigrin, είναι αντικαρκινικές. 

Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι.

Το  συκώτι είναι για τον καρκίνο ότι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Το συκώτι είναι το κέντρο.

Το δυνατό συκώτι διώχνει τον καρκίνο. Η άμυνα και ο τερματοφύλακας του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκονται στο συκώτι και το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει σωστά, να αποθηκεύσει τις βιταμίνες. 

Γιατί δεν παρουσιάζεται καρκίνος στο λεπτό έντερο;

Ρωτήστε κάποιο γιατρό. Πολλοί δεν γνωρίζουν. Άλλοι απαντούν το ΡΗ, η μεγάλη ποσότητα γ–σφαιρίνης (επηρεάζεται από το σελήνιο), ή λόγω της ταχείας διέλευσης… 

Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι – σύμφωνα με τη φυσιολογία- στο λεπτό έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της χολής και του παγκρέατος που κάνουν αλκαλικό το ΡΗ του λεπτού εντέρου. Τα παγκρεατικά ένζυμα (θρυψίνη, χυμοθρυψίνη) και η χολή είναι βασικής σημασίας, για το περίεργο γεγονός, ότι στο λεπτό έντερο δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ καρκίνος. Ο συνδυασμός και των δύο. 

Γιατί και στο πάγκρεας και στο χοληδόχο πόρο εμφανίζεται καρκίνος; 

Αν είναι το ΡΗ ή η γ-σφαιρίνη η αιτία που το καρκίνου του λεπτού εντέρου είναι πρακτικά 0, γιατί δεν αυξάνουμε τις γ–σφαιρίνες ή δεν διορθώνουμε το ΡΗ του οργανισμού σε αλκαλικό; 

Ας θυμηθούμε τον Otto Warburg: 1) μεγάλη κατανάλωση γλυκόζης (γαλακτικό οξύ), 2) έλλειψη οξυγόνου, 3) χαμηλό (όξινο) ΡΗ. Η τριάδα των χαρακτηριστικών των καρκινικών κυττάρων. Πράγματι στο λεπτό έντερο υπάρχει αλκαλικό ΡΗ. Τα ένζυμα είναι πολύ ευαίσθητα. Η θερμοκρασία τα καταστρέφει εντελώς. 

Για να έχουμε λοιπόν πολλά ένζυμα, πρέπει να καταναλώνουμε ωμές τροφές. Έτσι θα ανεβάζουμε το επίπεδο των πεπτικών ενζύμων του εντέρου και θα έχουμε περισσότερα παγκρεατικά ένζυμα.

Κανόνας 2ος: Τουλάχιστον το 50% των τροφών ενός καρκινοπαθή πρέπει να είναι ωμές, για άριστη λειτουργία των παγκρεατικών ενζύμων.

Πώς το κουκούτσι του βερίκοκου σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα;

Η Β17 που περιέχεται στο κουκούτσι του βερίκοκου, στα πικραμύγδαλα και τα αμύγδαλα, αποτελείται από δύο σάκχαρα (γλυκόζη) ένα βενζελδαύδη και ένα κυάνιο συνδεδεμένα μεταξύ τους. Όπως ο καθένας γνωρίζει, το κυάνιο είναι υψηλά τοξικό και σε μεγάλες ποσότητες θανατηφόρο. Όμως σ΄αυτή τη φυσική του μορφή είναι χημικά αδρανές. Υπάρχει μία ουσία, που μπορεί να ξεκλειδώσει το μόριο της βιταμίνης Β17 και να απελευθερώσει το κυάνιο του βερίκοκου. Η ουσία αυτή είναι το ένζυμο beta glucosidase (βήτα γλυκοσιδάση), που το καλούμε, το ένζυμο που ξεκλειδώνει. Όταν η βιταμίνη Β17, έρχεται σε επαφή μ΄ αυτό το ένζυμο, όχι μόνο απελευθερώνεται το κυάνιο, αλλά και η βενζελδαϊδη, η οποία είναι πολύ τοξική από μόνη της. Αυτές οι δύο ουσίες μαζί έχουν δηλητηριώδη ισχύ 100 φορές περισσότερο απ΄όσο κάθε μια χωριστά. Αυτό καλείται συνεργιστικό αποτέλεσμα. Ευτυχώς, το ένζυμο αυτό δεν βρίσκεται οπουδήποτε στον οργανισμό μας σε επικίνδυνο βαθμό, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα. Κάποτε δε 100 φορές περισσότερο απ΄ ότι στα περιβάλλοντα υγιή κύτταρα. 

Αποτέλεσμα: Το δηλητήριο που απελευθερώνεται από το κουκούτσι του βερίκοκου και του αμύγδαλου στοχεύει στα καρκινικά κύτταρα και μόνο και τα σκοτώνει.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο ένζυμο, που καλείται ροδανάση. Το ονομάζουνε προστατευτικό ένζυμο, για την ικανότητά του να προστατεύει και να ουδετεροποιεί το κυάνιο μετατρέποντάς το σε υποπροϊόντα ωφέλιμα για την υγεία. Αυτό το ένζυμο απαντάται σε μεγάλες ποσότητες σε κάθε σημείο του οργανισμού μας, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα, τα οποία δεν προστατεύονται.

Με λίγα λόγια η ροδανάση προστατεύει τους ιστούς από το κυάνιο ενώ δεν υπάρχει στα καρκινικά κύτταρα. Η Β γλυκοσιδάση απελευθερώνει το κυάνιο που σκοτώνει τον καρκίνο. 

Ένα παράδειγμα από την ιστορία. 

Οι επιστήμονες γνωρίζουν πως το αντίδοτο στη δηλητηρίαση από κυάνιο, είναι η ζάχαρη. Αναφέρεται στην ιστορική απόπειρα δολοφονίας με κυανιούχο κάλιο κατά του Ρασπούτιν, μισητό πρόσωπο στην προεπαναστατική Ρωσία. Μολονότι ο Ρασπούτιν δηλητηριάστηκε με κυάνιο, δεν έπαθε τίποτα, διότι το κυανιούχο κάλιο είχε τοποθετηθεί μέσα σε γλυκά και σε κρασί. Αν και η δόση ήταν μεγάλη παρουσίασε ελάχιστα συμπτώματα δευτερεύοντα της δηλητηρίασης, όπως λόξυγκα, σιελόρροια κ.λ.π. Η ζάχαρη είχε εξουδετερώσει τη δράση του πολύ δραστικού δηλητηρίου. Τη λεπτομέρεια αυτή δεν τη γνώριζαν οι επίδοξοι δολοφόνοι. 

Ας φανταστούμε λοιπόν σήμερα έναν καρκινοπαθή που έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες γλυκών, αναψυκτικών, ποτών, πατάτας, ή που η διατροφή του περιλαμβάνει κυρίως υδατάνθρακες, αν είναι δυνατόν να πάθει κάτι με λίγα κουκούτσια από βερίκοκα, όπως τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ είπαν, ακολουθώντας τα κελεύσματα των κυρίων τους. 

Πίνετε χυμό σιταρόχορτου που είναι πλούσιο σε αμυγδαλίνη.

Κανόνας 3ος: Τα καρκινικά κύτταρα έχουν όξινο (χαμηλό ΡΗ). 

Το ΡΗ το ισορροπεί το ασβέστιο η βιταμίνη D, το μαγνήσιο, το κάλιο, το βόριο. Το λεμόνι, βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου. Καταναλώνετε πολύ λεμόνι κάθε μέρα, όπως συστήνει η αντικαρκινική δίαιτα Μόερμαν στην Ολλανδία. Τρώτε χέλια (τεράστια πηγή βιταμίνης Δ 5000 ΙΘ (μονάδες) στα 100 γραμ. Φρούτα, ειδικά σταφύλι (τεράστια πηγή καλίου). Λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο, μωβ – άσπρο) καρότα, λαχανίδες (τεράστια πηγή αφομοιώσιμου ασβεστίου), βλίτα (επίσης τεράστια πηγή ασβεστίου, βορίου), μαϊντανό (ειδικά για καρκίνο του πνεύμονα), ρόκα (ειδικά για καρκίνο των νεφρών), ραδίκια (με το ζουμί τους).

Κανόνας 4ος: Η υποξία (χαμηλό οξυγόνο), είναι χαρακτηριστικό της καρκινογένεσης. H χλωροφύλλη δίνει το οξυγόνο στα φυτά. Σύμφωνα με το μεγάλο γιατρό Max Gerson (7) που θεράπευσε τον νομπελίστα Αλμπερτ Σβάϊτσερ και αποδεδειγμένα 50 καρκινοπαθείς σύμφωνα με τις ακτινογραφίες τους πριν και μετά τη θεραπεία.

Οι πράσινοι χυμοί, τουλάχιστον 5 την ημέρα, δίνουν το απαιτούμενο οξυγόνο και υγεία στα κύτταρα.

Έχουμε έτσι απόπτωση (θάνατο, κυτταρική αυτοκτονία) των καρκινικών κυττάρων. Οι χυμοί της τσουκνίδας, φύλλων ελιάς, σέλινου, μαϊντανού και καρότου παίζουν σημαντικό ρόλο.

Ο Gerson μάλιστα, χρησιμοποιούσε ειδικό, αποχυμωτή, για τη διατήρηση όλων των θρεπτικών συστατικών. Όταν παρουσίασε τις ανίατες περιπτώσεις στο Κογκρέσο με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που τις συνόδευαν (εξετάσεις, ακτινογραφίες κ.λ.π.). Αντί να τον συγχαρούν, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον του. Έτσι δρουν οι φαρμακευτικές εταιρίες. Καταδιώκουν την αλήθεια. Τα ίδια έγιναν και στη Γαλλία με τον Μπελανσονί, γιατρό του προέδρου Μιτεράν κ.λ.π.

Κανόνας 5ος: Τρώτε άφθονο σκόρδο και κρεμμύδι μέχρι «σκασμού».

Σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.

Γιατί τεράστιες ποσότητες; 

Υπάρχουν πολλοί σκουπιδιάρηδες στον οργανισμό μας που τον καθαρίζουν από τις τοξίνες και τα δηλητήρια. Το γκλοκουρονικό οξύ, είναι ένα απ΄ αυτά. 

Έχετε ακούσει κάτι για την εξέταση Β-γλυκουρονιδάση; Στα βιβλία της καρδιολογίας αναφέρεται ως εξέταση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και πως συναντάται υψηλή σε σε αδενοκαρκινώματα, λεμφώματα, καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα κ.λ.π. Τι κάνει η γλυκουρονιδάση; Καταστέλλει τη σύζευξη μεταξύ τοξίνης και του σκουπιδιάρη γλυκουρινικού οξέως με αποτέλεσμα οι τοξίνες να παραμένουν στον οργανισμό. Όσο περισσότερο σκόρδο και κρεμμύδι καταναλώνουμε, τόσο περισσότερο καταστέλλεται η δράση της β-γλυκουρουνιδάσης και αποβάλλονται οι τοξίνες από τον οργανισμό.

Το ασβέστιο παίζει επίσης σημαντικότατο ρόλο στη μείωση της δραστηριότητας της β-γλυκουρονιδάσης. Από την άλλη μεριά το γλυκουρονικό οξύ χρειάζεται μήλα μπρόκολα, ραπάνια, λάχανο (ειδικά μωβ), χαμομήλι. Επίσης τα κρεμμύδια μειώνουν σημαντικά τη γλυκόζη, όσο και την απάντηση της ινσουλίνης στη γλυκόζη. Το γλυκουρανικό οξύ συζευγνύεται με τη χολερυθρίνη από το ένζυμο UDT GT και απεκκρίνεται στη χολή. Έχουμε καλύτερη λειτουργία της χολής και του συκωτιού. 

Ο γιατρός Χαβάκης έγραφε πως στην Τρασυλβανία, όπου οι κάτοικοι που στη διατροφή τους έχουν μεγάλη θέση τα κρεμμύδια, ο καρκίνος είναι σχεδόν άγνωστος. Επειδή η δράση των κρεμμυδιών στο σάκχαρο είναι γνωστή και στην ιατρική (βλέπε Βιοϊατρική, Κλινική Χημεία Ευάγγελος Σπανός, τόμος Α, σελ. 9).

Είναι αδιανόητο, οι καρκινοπαθείς και οι διαβητικοί να μην τρώνε πολλά κρεμμύδια. Ειδικά αν οι διαβητικοί τρώνε αρκετά φρέσκα κρεμμύδια, πέφτει ο δείκτης του σακχάρου.

Επίσης αν κάθε πρωί στύβουν ξερά κρεμμύδια και πίνουν μισό φλιτζάνι πέφτουν αισθητά η χοληστερίνη και το σάκχαρο. 

Ο δεύτερος ρόλος του κρεμμυδιού είναι ότι παρεμβαίνει στην τυροσίνη κινάση. Το κρεμμύδι, το μήλο και το γκρέιπφρουτ, περιέχουν κουερσετίνη, ένα βιοφλανοειδές. Η κουερσετίνη είναι σημαντικότατη, γιατί σταματά τη δράση μιας κατηγορίας ενζύμων που λέγονται κινάσες της τυροσίνης. Tα ένζυμα αυτά βρίσκονται στην κυτταρική μεμβράνη και στο εσωτερικό της και όταν ενεργοποιούνται εντέλλουν τα καρκινικά κύτταρα να διασπαστούν και έτσι προκαλούνται οι μεταστάσεις. Για να μην δίδονται εντολές διαίρεσης του κυττάρου και έτσι να αποτρέπονται οι μεταστάσεις, το μήνυμα είναι: τρώτε άφθονα κρεμμύδια. Υπάρχουν φάρμακα για την αναστολή δράσης της τυροσίνης κινάσης (Τυροφωστίνες). Ο στόχος των φαρμακευτικών εταιριών είναι σαφής: Θαυμάζουμε το Gleenvec ή τις τυροφωστίνες.

Είχε άδικο ο Ιπποκράτης όταν έγραφε: «Πιστεύω, ότι για να ασκήσει αποτελεσματικά το επάγγελμά του ένας γιατρός, είναι ανάγκη να γνωρίζει και μάλιστα να προσπαθήσει σκληρά να μάθει, όλα τα περί φύσης, δηλαδή ποιά επίδραση ασκούν στον άνθρωπο η τροφή, το ποτό και οι διάφορες συνήθειες σε κάθε άτομο ξεχωριστά. Δεν αρκεί να νομίζει απλά, ότι το τυρί είναι κακή τροφή, επειδή προκαλεί πόνο σε όποιον καταναλώνει μεγάλες ποσότητες. Πρέπει να μάθει, τι πόνο προκαλεί, για ποια αιτία και για ποιο, από όσα υπάρχουν μέσα στο σώμα, είναι ακατάλληλο. Γιατί υπάρχουν πολλές άλλες τροφές και ποτά που είναι από τη φύση τους βλαβερά και επιδρούν στον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Κάποιοι μπορούν να φάνε μεγάλες ποσότητες τυρί χωρίς να τους πειράξει καθόλου. Αντίθετα, τονώνει θαυμάσια όσους ωφελεί. Άλλοι όμως το αφομοιώνουν δύσκολα. Οι οργανισμοί είναι διαφορετικοί. Η γνώση αυτών θα θεράπευε τον άνθρωπο από τις αρρώστιες». 

Το ερώτημα παραμένει. Έχουν σήμερα γνώσεις οι γιατροί για τη θεραπευτική αξία των τροφών; Τι διδάσκονται για τη θεραπευτική τους δύναμη;  

Κανόνας 6ος: Περιορίστε την Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης (ODC). 

Η Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης είναι το ένζυμο κλειδί στη σύνθεση των πολυαμινών και παίζει σημαντικό ρόλο στη διαίρεση και ανάπτυξη του κυττάρου. Επανερχόμαστε στο μεγάλο ρόλο του συκωτιού.

Η εξίσωση, συκώτι = καρκίνος και καρκίνος = συκώτι, παίζει και εδώ το ρόλο της. Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης, είναι ηπατικό ένζυμο. Αν το σταματήσουμε, σταματούμε και την ανάπτυξη των όγκων.

Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης κάνει πολύ παρέα με την ινσουλίνη. Έχουν πολύ στενή σχέση. Επηρεάζοντας τις πολυαμίνες, προκαλούν αύξηση των όγκων, μεταστάσεις, αύξηση του βάρους. Επίσης ο συνδυασμός ινσουλίνης με σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) είναι θανατηφόρος. Οι σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) μοιάζουν με την προϊσουλίνη και παίζουν σημαντικότατο ρόλο στη ρύθμιση του πολλαπλασιασμού και της λειτουργίας των κυττάρων. ΣΕ υπογλυκαιμία, σχετιζόμενη με όγκο η ( IGF1) είναι υψηλή. Ο όγκος έχει καταναλώσει, όλο το σάκχαρο και ζητάει και άλλο. Γι΄αυτό έχουμε υπογλυκαιμία. Η IGF1, είναι ο κύριος παράγοντας για τη διέγερση των λιποκυττάρων, επιτάχυνση της ανάπτυξης των όγκων και πρόκλησης φλεγμονών. Η ινσουλίνη συνοδεύεται από την IGF1, που διεγείρει την κυτταρική ανάπτυξη. Μεγάλη αύξηση της ινσουλίνης και των σωματομεδινών, διεγείρουν την αύξηση των καρκινικών κυττάρων, αλλά και την ικανότητά τους να κάνουν μεταστάσεις (8). Μεγάλη κατανάλωση ζάχαρης, συνδέεται με αύξηση της ινσουλίνης με την παρέα της IGF σε μια προσπάθεια του οργανισμού να ρίξει το σάκχαρο, την σκυτάλη μετά την ινσουλίνη, παίρνουν οι σωματομεδίνες και αποκαρβοξυλάση της οπνιθίνης. Αποτέλεσμα: Μεταστάσεις, αυξήσεις των όγκων.

Ας δούμε μερικές έρευνες. Η S. Hankinson της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, απέδειξε, ότι από μια ομάδα γυναικών, ηλικίας κάτω των πενήντα, εκείνες με το υψηλότερο IGF, είχαν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού. Ομάδες ερευνητών από το Χάρβαρντ, το Mac Gill κ.λ.π. έδειξαν το ίδιο αποτέλεσμα στον καρκίνο του προστάτη με 9 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα στους άνδρες που είχαν ψηλές σωματομεδίνες (10). Άλλες μελέτες έχουν δείξει παρόμοια αποτελέσματα στον καρκίνο του παγκρέατος, του παχέος εντέρου, των ωοθηκών κ.λ.π.

Πως μειώνουμε την ινσουλίνη και τις φίλες της τις σωματομεδίνες; Κόβοντας στους καρκινοπαθείς τα γλυκά, τις πατάτες, τα ψωμιά και γενικά τις επεξεργασμένες τροφές. Η εξέταση ινσουλίνης και σωματομεδινών (IGF1 και IGF2) είναι απαραίτητες. Έρευνες έχουν δείξει, ότι η πλήρης αποχή από τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες μειώνει θεαματικά τα επίπεδα ινσουλίνης και IGF.

Για την αναστολή της ODC (αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης), το σκόρδο, το τσάι, το ρόδι ο χυμός από φύλα ελιάς, τα καρύδια, τα κρεμμύδια, τα κεράσια και όλα τα πικρά παίζουν σημαντικότατο ρόλο.

Όταν πέσουν η ινσουλίνη και οι σωματομεδίνες, ο οργανισμός αποβάλλει τα σάκχαρα και διώχνει τον καρκίνο πετώντας τα στοιχεία που τον θρέφουν.